Joodse wijk en privéwandeling door de wijk Trastevere

Theater van Marcellus (buiten) Het Theater van Marcellus (Latijn: Theatrum Marcelli, Italiaans: Teatro di Marcello) is een oud openluchttheater in Rome, Italië, gebouwd in de laatste jaren van de Romeinse Republiek. In het theater konden zowel de lokale bevolking als bezoekers kijken naar uitvoeringen van drama en zang. Tegenwoordig biedt het oude gebouw in de rione van Sant'Angelo, Rome, opnieuw een van de vele populaire spektakels of toeristische trekpleisters van de stad. De ruimte voor het theater werd vrijgemaakt door Julius Caesar, die werd vermoord voordat de bouw kon beginnen; het theater was in 17 v.Chr. voldoende gevorderd dat een deel van de viering van de ludi saeculares binnen het theater plaatsvond; het werd voltooid in 13 voor Christus en formeel ingehuldigd in 12 voor Christus door Augustus, [1] genoemd naar zijn neef Marcus Claudius Marcellus die in 23 voor Christus was gestorven.

Piazza Mattei In het midden van het kleine plein staat een van de mooiste fonteinen van Rome: de Fontein van de Schildpadden, gebouwd in de tweede helft van de 16e eeuw naar een ontwerp van Giacomo Della Porta en met bronzen sculpturen van Taddeo Landini. In het midden van het bassin op grondniveau ondersteunt een versierd voetstuk vier Afrikaanse marmeren schelpen die water van dolfijnen ontvangen, waarop vier Ephebians hun voeten laten rusten terwijl ze vier schildpadden naar de rand van het marmeren bassin duwen. De schildpadden, waarschijnlijk toegevoegd door Gian Lorenzo Bernini in 1658 na de restauratie van de fontein ten tijde van paus Alexander VII Chigi (1655-1667), waren het voorwerp van herhaalde diefstallen zoals in 1906, 1944 en, recentelijk, 1981. De schildpadden die momenteel zichtbaar zijn, zijn kopieën van de originelen die bewaard zijn gebleven, in een aantal van drie overgebleven exemplaren, in de Capitolijnse Musea.

Portiek van Ottavia De Porticus Octaviae (Portiek van Octavia; Italiaans: Portico di Ottavia) is een oude structuur in Rome. De zuilengangen van de portiek omsloten de tempels van Jupiter Stator en Juno Regina, evenals een bibliotheek. De structuur werd vanaf de middeleeuwen tot het einde van de 19e eeuw gebruikt als vismarkt.

Synagoge (buiten) Ontworpen door Vincenzo Costa en Osvaldo Armanni, werd de synagoge gebouwd van 1901 tot 1904 aan de oevers van de Tiber, met uitzicht op het voormalige getto. Het bevat elementen van Assyrisch-Babylonische, Egyptische en Grieks-Romeinse architectuur. Het interieur van de synagoge is rijkelijk gedecoreerd in de Art Nouveau-stijl.

Ponte Rotto Het is algemeen bekend als Ponte Rotto (gebroken brug), maar de grote boog met een decadent en poëtisch aspect die uit de wateren van de Tiber tevoorschijn komt, niet ver van het Tibereiland, is eigenlijk wat overblijft van de oude Pons Aemilius, gemaakt van hout in de 2e eeuw voor Christus en een eeuw later herbouwd van steen.

Ponte Fabricio De Pons Fabricius (Italiaans: Ponte Fabricio, "Fabrician Bridge") of Ponte dei Quattro Capi, is de oudste Romeinse brug in Rome, Italië, die nog steeds in zijn oorspronkelijke staat bestaat.[1] Gebouwd in 62 voor Christus, beslaat het de helft van de rivier de Tiber, van de Campus Martius aan de oostkant tot het Tibereiland in het midden (de Pons Cestius ligt ten westen van het eiland). Quattro Capi ("vier koppen") verwijst naar de twee marmeren pilaren van de Janus-hermen met twee gezichten op de borstwering, die in de 14e eeuw vanuit de nabijgelegen kerk van St. Gregory (Monte Savello) hierheen werden verplaatst.

Tibereiland Het Tibereiland (Italiaans: Isola Tiberina, Latijn: Insula Tiberina) is het enige riviereiland in het deel van de Tiber dat door Rome loopt. Tibereiland ligt in de zuidelijke bocht van de Tiber. Het eiland is bootvormig, ongeveer 270 meter (890 voet) lang en 67 meter (220 voet) breed, en is sinds de oudheid verbonden met bruggen aan beide zijden van de rivier. Als zetel van de oude tempel van Asclepius en later een ziekenhuis, wordt het eiland geassocieerd met medicijnen en genezing. Het Fatebenefratelli-ziekenhuis, gesticht in de 16e eeuw, en de San Bartolomeo all'Isola uit de 10e eeuw bevinden zich op het eiland.

District Trastevere rastevere (Italiaanse uitspraak: [trasˈteːvere]) [1] is de 13e rione van Rome: het wordt geïdentificeerd door de initialen R. XIII en het bevindt zich in Municipio I. De naam komt van het Latijnse trans Tiberim, letterlijk 'voorbij de Tiber' . Het wapen toont een gouden leeuwenkop op een rode achtergrond, waarvan de betekenis onzeker is.

Piazza in Piscinula Een bijzondere bezienswaardigheid is Piazza in Piscinula, nu bekend als een heel handige parkeerplaats te midden van de rust van deze kant van Trastevere. Middeleeuwse bouwwerken, de Case Mattei, flankeren het plein teder, en de kerk van San Benedetto in Piscinula lokt elke voorbijganger naar binnen - door zijn vertederende kleinheid. De naam Piscinula doet denken aan het Latijnse en Italiaanse piscina, maar niet veel mensen weten waarom het plein zijn naam krijgt.

Santa Cecilia-kerk Santa Cecilia in Trastevere is een 5e-eeuwse kerk in Rome, Italië, in de Trastevere rione, gewijd aan de Romeinse martelaar Sint Cecilia (begin 3e eeuw na Christus). De eerste kerk op deze plek werd waarschijnlijk in de 3e eeuw gesticht door paus Urbanus I; het was gewijd aan de jonge Romeinse vrouw Cecilia, gemarteld, zo wordt gezegd onder Marcus Aurelius Severus Alexander (222-235 n. Chr.).

Basiliek van Santa Maria in Trastevere De basiliek van Santa Maria in Trastevere (Italiaans: Basilica di Santa Maria in Trastevere); Nederlands: Onze-Lieve-Vrouw in Trastevere) is een titulaire kleine basiliek in de wijk Trastevere van Rome, en een van de oudste kerken van Rome. De basisplattegrond en de muurstructuur van de kerk dateren uit de jaren 340 en een groot deel van de structuur uit 1140-1143. Het eerste heiligdom werd in 221 en 227 gebouwd door paus Callixtus I en later voltooid door paus Julius I. De kerk heeft grote delen van belangrijke mozaïeken uit de late 13e eeuw door Pietro Cavallini.