Joods Rome Privé Golf Cart Tour

De Portico d'Ottavia is het symbool van de Joodse wijk van Rome (het getto), omdat het gebied waarin het grote portiekcomplex stond samenviel met het Joodse getto, dat in 1555 werd opgericht. Het gebouw, dat door Augustus werd herbouwd ter ere van zijn zus Octavia, werd gebouwd vóór het getto en werd in 1555 een van de buitenste grenzen van de ruimte die was gereserveerd voor de Romeinse Joodse gemeenschap.

Het Colosseum, een symbool van het oude Rome, weerspiegelt een pijnlijke bladzijde uit de Joodse geschiedenis omdat het werd gebouwd door duizenden Joodse slaven die naar Rome werden gedeporteerd.

De Boog van Titus, opgericht om de overwinning van de Romeinse keizer op de Joodse opstand in Judea te vieren, bevat reliëfs met de buit van de Tempel van Jeruzalem, waaronder de zevenarmige kandelaar (Menora). Dit monument is een tastbare getuigenis van de Joodse diaspora.

De Thermen van Caracalla zijn een kuuroordcomplex waar ook Joodse slaven werkten die na de verwoesting van Jeruzalem werden gedeporteerd. Naast hun architecturale pracht zijn de baden een plek om na te denken over de bijdrage van de Joden aan de bouw van Rome.

De Via Appia Antica in Rome is een ongeveer 16 km lange route van Porta Capena/Piazzale Numa Pompilio bij het Circus Maximus naar de wijk Frattocchie/Santa Maria delle Mole. Het eerste deel is beroemd om zijn vele archeologische getuigenissen, zoals het Mausoleum van Cecilia Metella, de Catacomben en de Villa dei Quintili, en slingert door de parken Appia Antica, Caffarella en Aquaduct.

Het Fosse Ardeatine Mausoleum is een herdenkingsplaats ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de massamoord op de nazi's in 1944. Deze site nodigt uit tot herdenken en nadenken over de tragedie van de Shoah en het offer van hen die hun leven verloren door toedoen van haat.

De gemeentelijke rozentuin ligt op de Aventijnse heuvel. Deze prachtige tuin, waar ooit de Joodse begraafplaats van Rome lag, biedt nu een panoramisch uitzicht over de stad, een symbool van wedergeboorte en continuïteit. De vorm doet denken aan de Menorah, de Joodse kandelaar.

Het kleine, kronkelende steegje heette Vicolo delle Palme, een 'oude' naam die een pagina vertelt uit de geschiedenis van de Joodse gemeenschap van Rome, die al sinds de 2e eeuw voor Christus in de stad aanwezig was.C. Het is precies in Trastevere, in het gebied tussen het Tibereiland, de basiliek van Santa Cecilia en de kerk van San Francesco a Ripa, dat sporen te vinden zijn van de vestiging in de stad rond het jaar 1000. Dit Giudecca - zoals de wijken waar Joden woonden in de Middeleeuwen werden genoemd - is ook terug te vinden in de toenmalige toponymie van Trastevere, die bijvoorbeeld de straat 'de corte Judei' en de 'pons Judaeorum', of Fabricio-brug, omvatte. Wie door het steegje loopt, vindt een prachtig middeleeuws huis dat op hem wacht, het enige van de zeven synagogen die in de wijk zijn gebouwd en waarvan nog sporen over zijn. Het was de lexicograaf Nathan Ben Yehiel, lid van een van de meest prominente Joodse families van Rome, die de synagoge aan het einde van de 11e eeuw stichtte.

In de 19e eeuw bereikten Joden, net als in de rest van Europa, volledige emancipatie en gelijke burgerrechten. Vanaf dit moment kunnen Joodse gemeenschappen, na eeuwen van beperkingen, monumentale synagogen bouwen. Daarom werd besloten om de meest imposante synagoge van de stad, de Hoofdtempel, te bouwen in dezelfde wijk waar eeuwenlang Joden waren opgesloten: in het gebied daarom van het voormalige getto, dat werd gesloopt en teruggewonnen na het stadsontwikkelingsplan van 1888. De winnaars van de wedstrijd voor het ontwerp van de nieuwe synagoge waren Osvaldo Armanni en Vincenzo Costa. De Tempel werd ingehuldigd in 1904 en het monumentale gebouw werd bekroond door een koepel met een vierkante basis, bekleed met aluminium. Het interieur, met een opstelling van de bimah (de preekstoel) die niet helemaal overeenkomt met de traditie van de 'Romeinse ritus', is rijkelijk versierd in art nouveau-stijl.