Hoogtepunten van Northern City

De tempel werd 150 jaar geleden gebouwd in 1848 na Christus door ambachtslieden die naar Gujarat kwamen op zoek naar werk. Sheth Hutheesingh droomde ervan een grote tempel te bouwen waarvoor hij begon voorbereidende bouwactiviteiten maar hij stierf en later werd de taak overgenomen door zijn vrouw harkuvarba. Het werd gebouwd als een toewijding aan 15 tirthankars. De belangrijkste tempel heeft 11 goden, 6 in de kelder en 5 in een schuilplaats. De hoofd heiligdom ligt op het oosten en de tempel is bedekt met een grote koepel ondersteund door 12 gesneden pijlers. In aanvulling op er zijn 52 heiligdommen (devakulikas), elk versierd met een afbeelding van een tirthankar. De voorkant is subtiel versierd door een 'koepelvormige' structuur.

Toen Gandhiji terugkeerde uit Zuid-Afrika, begon hij First Ashram in India op Kochrab-gebied op 25 mei 1915. De Ashram werd vervolgens op 17 juni 1917 verschoven aan de oevers van de rivier Sabarmati kent tegenwoordig Gandhi Ashram; ook bekend heeft Sabarmati Ashram of Satyagrah ashram was gebouwd in 1915. Gandhiji samen met zijn vrouw en andere vrijheid •ghters woonden hier van 1917-1930. Mythologisch wordt gezegd dat het de ashram-site van Dadhichi was Rishi die hier zijn botten had geschonken voor een rechtvaardige oorlog. De bekende Salt March (Dandi Yatra) begon in 1930 van de Sabarmati Ashram. Het begon vanaf 12 maart 1930 uit de Ashram (met 78 metgezellen) en eindigde op 6 april 1930 waar hij 390 kilometer binnen marcheerde protest van de Britse zoutwet.

De fabriek transformeert de restjes katoenafval in papier, dat een van de geïntroduceerde cottage-industrie was van Gandhi. Er worden geen chemicaliën gebruikt tijdens het katoen in deze fabriek omzetten in papier. De fabriek is goedgekeurd door de staat Khadi Gramodyog in Gujarat Boord. De artistieke verschillende productvariëteit is beschikbaar op de winkel zoals uitnodigingskaart, trouwkaart, filterpapier, bankpostpapier, papieren zak, fotolijsten en nog veel meer.

Adalaj ni Vaav werd gebouwd door de vrouw van koningin Rudabai Vaghela-chef Vikramsingh in 1499. Het is goed bewaard gebleven. Het belangrijkste doel was om regenwater op te slaan. Adalaj ni Vaav is een voorbeeld van Indo - Islamitische architectuur en design. Het was een constructie voor sociale, culturele en spirituele interactie voor de lokale bevolking gemeenschap en bood gebeden aan de goden snijdt op de muren. De gebeeldhouwde motieven van bloemen en afbeeldingen van islamitisch architectuur samen met de symbolen van hindoeïstische en jaïnistische goden gesneden op verschillende niveaus van de put kan worden gezien. De belangrijkste houtsnijwerk op de bovenste verdiepingen zijn van olifanten (3 inch (76 mm) groot, elk met een ander ontwerp). De muren zijn ook gesneden met vrouwen die dagelijkse activiteiten uitvoeren zoals karnen van karnemelk, het optreden van dansers en muzikanten. Een interessante afbeelding gesneden uit een enkel blok steen is van de Ami Khumbor (symbolische pot van het water des levens) en de Kalp Vriksha (een levensboom).