Historische dagtour naar River Kwai in Bangkok

Rijd 3 uur van Bangkok naar Kanchanaburi. In 1942 kwam Kanchanaburi onder Japanse controle. Het was hier dat Aziatische dwangarbeiders en geallieerde krijgsgevangenen, die de beruchte Birma-spoorlijn bouwden, een brug bouwden, een gebeurtenis gefictionaliseerd in de films The Bridge on the River Kwai (1957), Return from the River Kwai (1989) en The Railway Man ( 2013). Bijna de helft van de gevangenen die aan het project werkten, stierf door ziekte, mishandeling of ongelukken. Er waren vier kampen voor krijgsgevangenen in of nabij de stad, waaronder Tamarkan, dat werd gebruikt als werkkamp om de brug te bouwen. Na de voltooiing van de spoorlijn werden de meeste gevangenen geconcentreerd in het Kanchanaburi-gebied en vaak doorgestuurd naar Japan of Frans Indo-China.

Rijd 3 uur van Bangkok naar Kanchanaburi en de eerste stop De Kanchanaburi War Cemetery (plaatselijk bekend als de Don-Rak War Cemetery is de belangrijkste krijgsgevangenenbegraafplaats (POW) voor slachtoffers van Japanse gevangenschap tijdens de aanleg van de Birmaspoorlijn. Het ligt aan de hoofdweg, Saeng Chuto Road, door de stad Kanchanaburi, Thailand, grenzend aan een oudere Chinese begraafplaats.De begraafplaats bevat 6.982 graven van Britse, Australische en Nederlandse krijgsgevangenen, waarvan er 6.858 zijn geïdentificeerd.

Het Thailand-Burma Railway Centre is een museum en onderzoekscentrum in Kanchanaburi, Thailand. Het wordt particulier gefinancierd en wordt gerund door Rod Beattie, een Australiër die een expert is in de geschiedenis van de Thailand-Birma-spoorlijn. Het centrum ligt ten westen van de oorlogsbegraafplaats van Kanchanaburi en is gehuisvest in het voormalige hoofdkwartier van het keizerlijke Japanse leger dat werd gebouwd door krijgsgevangenen en Aziatische dwangarbeiders.

De Birma-spoorlijn, ook wel bekend als de Siam-Burma-spoorweg, de Thai-Burma-spoorweg en soortgelijke namen, of als de Dodenspoorweg, is een spoorlijn van 415 km (258 mijl) tussen Ban Pong, Thailand, en Thanbyuzayat, Birma (nu geheten Birma). Het werd gebouwd van 1940 tot 1943 door burgerarbeiders die onder de indruk waren van of gerekruteerd door de Japanners en krijgsgevangenen die door de Japanners waren meegenomen om troepen en wapens te leveren in de Birma-campagne van de Tweede Wereldoorlog. Het voltooide de spoorverbinding tussen Bangkok, Thailand en Rangoon, Birma. De naam die door de Japanse regering werd gebruikt, was Tai-Men Rensetsu Tetsudō, wat Thailand-Birma-Link-spoorweg betekent. Tussen de 180.000 en 250.000 Zuidoost-Aziatische burgers en meer dan 60.000 geallieerde krijgsgevangenen werden tijdens de bouw onderworpen aan dwangarbeid. Ongeveer 90.000 burgers kwamen om, evenals meer dan 12.000 geallieerde gevangenen. Het grootste deel van de spoorlijn werd kort na de oorlog ontmanteld. Alleen de eerste 130 kilometer (81 mijl) van de lijn in Thailand bleven over.

De Bridge River Kwai werd over de hele wereld beroemd toen hij in films en boeken te zien was. De paden langs de kliffen en de natuurlijke schoonheid van de omliggende bergen en valleien zijn goed vastgelegd in de David Lean-film. Bridge River Kwai is nu een toeristische bestemming. De baan wordt ontwikkeld tot een loopbrug met zijperrons. Hierdoor is het mogelijk om te voet de spoorbrug over te steken. Deze perrons zijn handig als uitkijkpunt en om treinen te ontwijken. Over de brug rijdt een klein toeristentreintje heen en weer.

Krasae Cave Railway Station is een populair treinstation voor het bekijken van de Death Railway. Toeristen zullen wachten op de treinen die op zaterdag en zondag passeren als speciale treinen voor toeristen. De Krasae-grot ligt op korte afstand van dit station, aan de rand van een klif in de buurt van de spoorlijn. Het was vroeger het onderkomen van krijgsgevangenen tijdens de aanleg van de Thai-Myanmar Death Railway. Rijd vervolgens terug naar Bangkok voor 3 uur