Het beste van Athene Piraeus Full-Day Private Shore Excursion

Ophalen bij uw cruiseschippier in de haven van Piraeus. We rijden langs de kustweg van de Saronische Golf om te genieten van de Piraeus en de Atheense Rivièra. De haven van Piraeus is de belangrijkste zeehaven van Athene, Griekenland, gelegen aan de Saronische Golf aan de westkust van de Egeïsche Zee. De haven van Piraeus is de grootste haven van Griekenland, de thuisbasis van Europa's grootste passagiershaven, en is als zodanig een enorme aantrekkingskracht op cruiseschepen van over de hele wereld die toeristen brengen die graag deze eeuwenoude stad willen verkennen, en een van de grootste van Europa. Maar nog een andere grote trekpleister is het feit dat het gemakkelijk is om Athene te bezoeken omdat het vlakbij ligt. De Griekse hoofdstad Athene ligt op slechts 12 kilometer of 7 mijl van de haven van Piraeus. We rijden rechtstreeks naar de Akropolis om de Tempel van de Democratie te bewonderen!

De Akropolis van Athene is een oude citadel gelegen op een rots boven de stad Athene, en de monumenten zijn universele symbolen van de klassieke geest en beschaving en vormen het grootste architecturale en artistieke complex dat de Griekse oudheid aan de wereld heeft nagelaten. In de tweede helft van de 5e eeuw voor Christus nam Athene, na de overwinning op de Perzen en de vestiging van de democratie, een leidende positie in tussen de andere stadstaten van de antieke wereld. In het tijdperk dat volgde, toen het denken en de kunst bloeiden, voerde een uitzonderlijke groep kunstenaars de ambitieuze plannen van de Atheense staatsman Pericles uit en transformeerde, onder de geïnspireerde leiding van de beeldhouwer Pheidias, de rotsachtige heuvel in een uniek monument van het denken en de kunst. De belangrijkste monumenten werden in die tijd gebouwd: het Parthenon, gebouwd door Ictinus, het Erechtheon, de Propylaea, de monumentale ingang van de Acropolis, ontworpen door Mnesicles, en de kleine tempel Athena Nike.

De Propylaea van de Atheense Akropolis werd gebouwd aan de westkant van de heuvel, waar ooit de poort van de Myceense vesting stond. De eerste propylon, of poort, werd gebouwd in het tijdperk van Peisistratos (midden van de zesde eeuw voor Christus), nadat de Akropolis een heiligdom was geworden, gewijd aan Athene. Een nieuwe propylon, gebouwd in 510-480 v.Chr., Werd vernietigd door de Perzen in 480 v.Chr. En gerepareerd na het einde van de Perzische oorlogen, tijdens de versterking van de Akropolis door Themistokles en Kimon. De monumentale Propylaia die door moderne bezoekers wordt bewonderd, maakte deel uit van het grote bouwprogramma van Periclean. Ze zijn gebouwd in 437-432 voor Christus, na de voltooiing van het Parthenon, door architect Mnesikles. Het oorspronkelijke bouwplan was architectonisch en artistiek bijzonder gedurfd, maar werd nooit voltooid. Het taartvormige gebouw van Pentelic-marmer vormt een prachtige omlijsting van de ingang van het heilige gebied. Het middengedeelte, de eigenlijke propylon, had een buiten- (west) en binnen- (oost) gevel...

De tempel van Athena Nike staat aan de zuidoostelijke rand van de heilige rots bovenop een bastion, dat in de Myceense tijd de toegang tot de Akropolis beschermde. De klassieke tempel, ontworpen door architect Kallikrates en gebouwd in 426-421 v.Chr., Volgde eerdere tempels op die ook aan Athena Nike waren gewijd. De eerste hiervan, een houten tempel uit het midden van de zesde eeuw voor Christus, werd in 480 voor Christus door de Perzen verwoest. De eschara, het altaar waarvan wordt aangenomen dat het het cultusbeeld van de godin heeft ondersteund, dateert uit deze periode. Onder Kimon, c. In 468 v.Chr. Werd een kleine tempel van tufsteen gebouwd rond de voet van het beeld en werd een nieuw altaar buiten de tempel gebouwd. De fundamenten van deze vroege tempels en altaren zijn bewaard gebleven in het bastion onder de vloer van de klassieke structuur. Pausanias (1, 22, 4) verwijst naar deze tempel als die van de Apteros Nike, of Wingless Victory, en vermeldt dat het cultusbeeld van de godin geen vleugels had zodat ze Athene nooit zou verlaten. Afgezien van de cultus van Athena Nike andere...

Het Parthenon, door de Atheners opgedragen aan Athena Parthenos, de patroonheilige van hun stad, is de mooiste creatie van de Atheense democratie op het hoogtepunt van haar macht. Het is ook het mooiste monument op de Akropolis, zowel qua concept als qua uitvoering. Dit zogenaamde Periklean Parthenon (Parthenon III), gebouwd tussen 447 en 438 v. vernietigd door de Perzen in 480 voor Christus. Deze tempel verving het allereerste Parthenon (Parthenon I) van c. 570 voor Christus van Periklis. Het Parthenon is ontworpen door de architecten Iktinos en Kallikrates, terwijl de beeldhouwer Pheidias toezicht hield op het hele bouwprogramma en de sculpturale decoratie van de tempel en een chryselephantine-standbeeld van Athena bedacht. Het Parthenon is een dubbele peripterale Dorische tempel met verschillende unieke en innovatieve architectonische kenmerken.

Het elegante gebouw dat bekend staat als het Erechtheion, aan de noordkant van de heilige rots van de Akropolis, werd gebouwd in 421-406 v.Chr. Als vervanging van een eerdere tempel gewijd aan Athena Polias, de zogenaamde "Oude tempel". De naam Erechtheion, alleen genoemd door Pausanias (1, 26, 5), is afgeleid van Erechtheus, de mythische koning van Athene, die daar werd aanbeden. Het heiligdom bevatte ook het graf van Kekrops en de sporen van het geschil tussen Athena en Poseidon over het bezit van de stad Athene. Een andere deur aan de zuidgevel van de westelijke tempel kwam uit op de veranda van de Karyatides, een pi-vormig bouwwerk met zes vrouwelijke beelden in plaats van kolommen om het dak te dragen. Gemaakt door Alkamemes of Kallimachos, werden de beelden later Karyatides genoemd naar de jonge vrouwen uit Karyes van Laconia die dansten ter ere van de godin Artemis. Vijf ervan bevinden zich in het Acropolis Museum en een andere in het British Museum; die op het gebouw zijn afgietsels.

Wisseling van de Griekse wacht; De presidentiële garde is een ceremoniële infanterie-eenheid die het graf van de onbekende soldaat en het presidentiële herenhuis in Athene, Griekenland, bewaakt. De eenheid onderscheidt zich als de laatste eenheid van Evzones in het Griekse leger en is nauw verbonden met het traditionele Evzone-uniform, dat voortkwam uit de kleding die de klephts droegen in de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. Het meest zichtbare item van dit uniform is de fustanella, een kiltachtig kledingstuk met 400 plooien die het aantal jaren vertegenwoordigen dat Griekenland onder Turkse bezetting was. Ze worden met de hand gemaakt door speciale vakmensen die ongeveer 80 dagen nodig hebben om ze te maken. In 1868–1914 en 1937–1973 (met onderbrekingen) omvatte de wacht ook een cavaleriecompagnie. Ze bewaken het graf van de onbekende soldaat en vertegenwoordigen de gemeenschappelijke herinnering aan alle onbekende soldaten die in oorlog zijn omgekomen. De wisseling van de Griekse wacht vindt elke dag om het uur plaats.

De geschiedenis van het indrukwekkende gebouw van het Griekse parlement is nauw verbonden met de geschiedenis van de moderne Griekse staat. Aanvankelijk deed het gebouw dienst als het paleis van de koningen Otto en George I. Honderd jaar na de bouw werd het het parlements- en senaatsgebouw en het huisvest nog steeds het Griekse parlement. In al die jaren heeft het gebouw een reeks veranderingen ondergaan en is het gemoderniseerd. Van 1836 tot 1862; Na de verkiezing van Otto, prins van Beieren, als koning van Griekenland, en de verplaatsing van de Griekse hoofdstad naar Athene, werd besloten het paleis op de Boubounistra-heuvel te bouwen. Het bleek een geïnspireerde keuze. De gekozen locatie was in het centrum van de nieuwe hoofdstad, gemakkelijk te verdedigen en cool. Op 6 februari 1836 werd de eerste steen gelegd op het hoogste oostelijke punt van de stad. De oude steengroeve van Pentele was de bron van marmer. Koning en koningin Otto en Amalia namen hun intrek op 25 juli 1843.

Het graf van de onbekende soldaat is een oorlogsmonument op het Syntagma-plein in Athene, tegenover het oude koninklijke paleis. Het is een cenotaaf gewijd aan de Griekse soldaten die tijdens de oorlog zijn omgekomen. Het werd tussen 1930 en 1932 gebeeldhouwd door beeldhouwer Fokion Rok. Het graf wordt bewaakt door de Evzones van de presidentiële garde.

De Nationale Tuin van Athene, gelegen achter het Parlement en het Syntagmaplein, is een groene oase in het hart van de stad. De Nationale Tuin van Athene is een grote groene ruimte van meer dan 160.000 vierkante meter versierd met meer dan 500 soorten planten en bomen van over de hele wereld. voormalige koninklijke tuinen; De tuinen werden in 1839 ontworpen in opdracht van koningin Amalia van de Grieken, maar waren pas in 1923 open voor het publiek toen ze werden omgedoopt tot "Nationale Tuin". De ontwerper van de tuinen, Friedrich Schmidt, reisde de hele wereld over op zoek naar de mooiste, meest exotische en unieke flora. Deze taak werd ook toegekend aan de Griekse marine.

De Academie van Athene werd opgericht met het grondwettelijk besluit van 18 maart 1926 als een Academie van Wetenschappen, Geesteswetenschappen en Schone Kunsten. Hetzelfde decreet benoemde de eerste leden, die allemaal eminente vertegenwoordigers waren van de wetenschappelijke, intellectuele en artistieke kringen van die tijd.

De National and Kapodistrian University of Athens (NKUA) is een openbare, zelfbestuurde instelling voor hoger onderwijs, onder auspiciën van het ministerie van Onderwijs, Onderzoek en Religieuze Zaken. Het werd ingehuldigd in 1837 en was de oudste instelling voor hoger onderwijs in de Nieuw-Griekse staat en de eerste universiteit in de Balkan en het oostelijke Middellandse Zeegebied. Sindsdien is het een internationaal concurrerende, wereldwijd gerichte, door onderzoek geleide universiteit.

De Nationale Bibliotheek maakt deel uit van de zogenaamde "Neoklassieke Trilogie" van de Stad Athene: Academie - Universiteit - Bibliotheek. Met een geschiedenis van meer dan twee eeuwen, met meer dan een miljoen boeken en tijdschriften, en een groot aantal handgeschreven codices uit de 9e tot de 19e eeuw, is de Nationale Bibliotheek van Griekenland de bewaarder van het Griekse literaire erfgoed en overbrugt het verleden, het heden en de toekomst. Het werd gebouwd tussen 1887 en 1902, gebaseerd op een studie van de Deense architect, Theophile Hansen - broer van Cristian Hansen. Hernest Ziller was de toezichthoudende architect die ook de entreetrappen en de belangrijkste boekenstands bestudeerde. Al in 1858 had koning Otto Hansen opdracht gegeven een studie te maken voor de bouw van een bibliotheek naast de reeds begonnen universiteit.

Het Nationaal Historisch Museum is permanent gehuisvest in het oude parlementsgebouw aan de Stadioustraat (Kolokotronis-plein). Het museum vertelt de geschiedenis van het moderne Griekenland: de periode van Ottomaanse en Latijnse heerschappij, de Griekse onafhankelijkheidsoorlog (1821), de bevrijdingsstrijd, de oprichting van een onafhankelijke staat, de politieke, sociale en spirituele ontwikkeling van de Grieken tot aan de dag van vandaag. Het oude parlementsgebouw is direct verbonden met de Griekse geschiedenis: het was de eerste permanente basis van de Griekse Nationale Vergadering. Het oude parlement werd in 1858 gesticht door koningin Amalia, naar een ontwerp van de Franse architect François Boulanger, om het parlement en de senaat te huisvesten. 60 jaar lang huisvestte het gebouw aan de Stadioustraat het turbulente politieke leven van het land. In 1935 verhuisde het parlement naar het voormalige paleis op het Syntagmaplein, waar het nu nog steeds is gehuisvest. Tegenwoordig is het oude parlement een architectonisch juweel in het centrum van Athene.

Het Syntagma-plein is letterlijk het hart van Athene geweest sinds de stad de hoofdstad van de moderne Griekse staat werd, en het is de perfecte centrale locatie voor sightseeing. Het is gelegen tegenover het 19e-eeuwse oude koninklijke paleis, waar sinds 1934 het Griekse parlement is gevestigd. Met het Griekse parlementsgebouw en het graf van de onbekende soldaat dat erboven opdoemt, is het rijk aan geschiedenis en is het de plaats waar de meeste grote evenementen van de laatste twee eeuwen hebben plaatsgevonden. De naam in het Grieks betekent "Constitutieplein", een naam die op 3 september 1843 werd verleend door de eerste moderne koning van Griekenland, koning Otto, na een volksopstand. Dit was een slimme politieke zet, aangezien het koninklijk paleis uitkeek over het plein.

In de schaduw van de Akropolis en zijn oude tempels heeft Plaka op een heuvel een dorpsgevoel, met smalle geplaveide straatjes met kleine winkeltjes die sieraden, kleding en lokaal keramiek verkopen. Terrasjes en door een familie gerunde taverna's blijven tot laat open. Vlakbij geven de witgekalkte huizen van de wijk Anafiotika de kleine enclave een sfeer van een Grieks eiland. Een bezoek aan de wijk Plaka in Athene is een ervaring die reizigers een leven lang bijblijft. Met zijn kleurrijke neoklassieke gebouwen en ruïnes die om elke hoek wachten om ontdekt te worden, valt er zoveel te ontdekken in Plaka. Plaka staat terecht bekend als de 'buurt van de goden'. Het ligt onder de noordoostelijke helling van de Akropolis en strekt zich bijna helemaal uit tot aan het Syntagma-plein, in een doolhof van kronkelende smalle straatjes doorspekt met winkels en bezaaid met antiquiteiten. Echt, dit is een van de meest charmante en elegante buurten die je overal op aarde zult tegenkomen. Vrije tijd voor de lunch.

De oude Agora van Athene is het bekendste voorbeeld van een oude Griekse agora, gelegen ten noordwesten van de Akropolis en in het zuiden begrensd door de heuvel van de Areopagus en in het westen door de heuvel die bekend staat als de Agoraios Kolonos, ook wel genoemd Markt heuvel. Het woord "agora" is van toepassing op een samenkomst van mensen en markeert bij uitbreiding de verzamelplaats. In het moderne Grieks betekent de term "marktplaats". Vrijwel elke oude en moderne stad heeft een plek voor een agora, en de agora van Athene bevindt zich in het hart van de stad en blijft ongeveer 5000 jaar in gebruik als vergader-, handels- of woonwijk. Bijgevolg heeft het gebied talloze bouw-, vernietigings- en wederopbouwcycli ondergaan. Tegenwoordig zijn deze lagen van de geschiedenis gedestilleerd door opgravingen om de belangrijke functies van de Agora van de archaïsche tot de Grieks-Romeinse en Byzantijnse tijd bloot te leggen.

Het Akropolismuseum is een archeologisch museum gericht op de vondsten van de archeologische vindplaats van de Akropolis van Athene. Het museum is gebouwd om elk artefact te huisvesten dat op de rots en op de omliggende hellingen is gevonden, van de Griekse bronstijd tot het Romeinse en Byzantijnse Griekenland. De architectuurwedstrijd werd gehouden in 2000, wat leidde tot de selectie van het voorstel door Bernard Tschumi en zijn Griekse medewerker Michael Photiades. Het nieuwe Akropolismuseum werd gebouwd aan de zuidkant van de Akropolis op een afstand van 300 meter van de monumenten. De fundamenten van het museum werden voltooid op 30 januari 2004 en de opening vond plaats op 20 juni 2009.

Gelegen in het zuiden van Athene, tussen de Akropolis en de rivier de Ilissos, was het Olympeion het heiligdom van de Olympische Zeus. Hier staat een van de grootste oude tempels van Zeus en, volgens Vitruvius, een van de beroemdste marmeren gebouwen ooit gebouwd. De stichting van het heiligdom wordt toegeschreven aan de mythische Deukalion. De site omvat ook de tempel van Apollo Delphinios - het heiligdom van Apollo Delphinios werd traditioneel geassocieerd met Theseus - en een driedelig gebouw met een zuidelijke binnenplaats van ca. 500 voor Christus. De laatste is geïdentificeerd als de Delphinion Court, die naar verluidt is opgericht door Aegeas.

Bewonder het Kallimarmaro-stadion, anders het Panathenaea-stadion waar hier de eerste moderne Olympische spelen plaatsvonden in 1896. Het heet Kallimarmaro omdat het allemaal van marmer is gemaakt. Een speciaal marmer genaamd het Pentelic-marmer. Bijzonder omdat het van kleur verandert met het daglicht. Koel met in de ochtend en in de middag verandert het van kleur naar beengoudkleur. De monumenten op de Akropolis en de tempel van Zeus zijn gemaakt van hetzelfde Pendelikon-marmer.

Mount Lycabettus is het hoogste punt in het centrum van Athene, Griekenland. Bekend in het Grieks als de Lykavitos-heuvel, staat het 277 m (909 voet) boven zeeniveau en biedt een spectaculair uitzicht op de Griekse hoofdstad en de kustlijn. De heuvel is een van de grootste groene gebieden in het centrum van Athene, dicht bij de gebieden Kolonaki en Exarchia. Veel Atheners komen hier voor een wandeling en gaan naar de top om van bovenaf van de stad te genieten. De Lycabettus-heuvel is te voet, met de kabelbaan en met de auto bereikbaar. Duizenden toeristen bezoeken elk jaar om naar de top te klimmen, de kleine kapel van Sint-Joris te zien en van bovenaf te genieten van het stadsbeeld. Tegenwoordig is de Lycabettus-heuvel een fantastische plek om naartoe te gaan als je wilt ontsnappen aan de drukte van de stad. De rust en stilte zijn zo anders dan de gebieden Kolonaki en Exarchia direct beneden en de drukke marktstraten van Monastiraki en Psiri. Na ons bezoek aan de Lycabettus-heuvel zetten we je af op dezelfde plek waar we je hebben opgehaald.