Halve dagtour - in de heilige stad Anuradhapura of de heilige stad Mihintale.

De Jaya Sri Maha Bodhi is een heilige Bo-boom, of Ficus religiosa, die in de Mahamewna-tuinen in Anuradhapura, Sri Lanka staat. Het is niet alleen de meest authentieke levende link met Gautama Boeddha, het is ook de oudste door mensen geplante boom ter wereld met een bekende plantdatum en een vastgelegde geschiedenis. Ongeveer 2.600 jaar geleden zat Heer Gautama Boeddha met zijn rug tegen een Esathu-boom aan de oevers van de rivier de Neranjana in Bodhgaya, India. Op dit moment, toen hij tegen de boom zat, zou de Boeddha de verlichting hebben bereikt. Daarmee kreeg de boom ook een vereerde status. Het werd bekend als de Bodhi-boom en pelgrims kwamen het zelfs tijdens het leven van de Boeddha bekijken. Later, in 236 voor Christus, werd de boeddhistische non Sanghamitta Maha Theri door keizer Asoka vanuit India naar Sri Lanka gestuurd. Met haar droeg ze een zuidelijke tak van de oorspronkelijke heilige vijg. een van de eerste koningen van Sri Lanka wiens regering opmerkelijk was door de komst van het boeddhisme. In 288 voor Christus,

Lovamahapaya is een gebouw gelegen tussen Ruwanweliseya en Sri Mahabodiya in de oude stad Anuradhapura, Sri Lanka. Het staat ook bekend als het koperen paleis of Lohaprasadaya omdat het dak bedekt was met bronzen dakpannen. In de oudheid omvatte het gebouw de refter en de uposathagara (Uposatha-huis). Er was ook een Simamalake waar de sangha op Poya-dagen bijeenkwamen om de soetra van de biechtstoel te reciteren. De beroemde Lohaprasada gebouwd door koning Dutugemunu, beschreven als een gebouw van negen verdiepingen, was een gebouw van deze klasse. Een zijde van het gebouw was 400 ft (120 m) lang. Er zijn 40 rijen, elke rij bestaat uit 40 stenen pilaren, voor een totaal van 1600 pilaren. Er wordt gezegd dat Lovamahapaya was versierd met koralen en edelstenen. Er wordt aangenomen dat het zes jaar duurde voor de bouw van het gebouw en het plan werd uit de hemel gehaald. Het gebouw werd volledig verwoest tijdens het bewind van koning Saddhatissa.

De Ruwanweli Maha Seya, ook bekend als de Mahathupa (de Grote Thupa) is een stoepa (een halfronde structuur met relikwieën) in Anuradhapura, Sri Lanka. Twee kwart gallons of één Dona van de relikwieën van de Boeddha zijn verankerd in de stoepa, waardoor het de grootste verzameling van zijn relikwieën is waar dan ook. Het werd gebouwd door de Singalese koning Dutugemunu in c. 140 voor Christus, die koning van Sri Lanka werd na een oorlog waarin de Chola-koning Elāra (Ellalan) werd verslagen. Het is ook bekend als Swarnamali Seya, Svaṇṇamāli Mahaceti (in Pali) en Rathnamali Seya.

De Jetavanarama-stupa of Jetavanaramaya (Singalees: ජේතවනාරාමය, geromaniseerd: jētavanārāmaya) is een stoepa, of boeddhistisch reliekschrijnmonument, gelegen in de ruïnes van het Jetavana-klooster in de UNESCO-werelderfgoedstad Anuradhapura, [2] Sri Lanka. Op 122 meter (400 voet), en was 's werelds hoogste stoepa; [3] en de derde hoogste structuur ter wereld [4] toen het werd gebouwd door koning Mahasena van Anuradhapura (273–301). Hij startte de bouw van de stoepa [5]: 49  na de vernietiging van de Mahaviharaya van Anuradhapura. Zijn zoon Maghavanna I voltooide de bouw van de stoepa en werd gerenoveerd door Parakramabahu I van Polonnaruwa.[6] Een deel van een sjerp of riem die door de Boeddha is vastgebonden, wordt verondersteld het relikwie te zijn dat hier is verankerd.

Abhayagiri Vihāra was een belangrijke kloosterplaats van het Mahayana-, Theravada- en Vajrayana-boeddhisme in Anuradhapura, Sri Lanka. Het is een van de meest uitgestrekte ruïnes ter wereld en een van de meest heilige boeddhistische bedevaartsoorden in het land. Historisch gezien was het een groot kloostercentrum en een koninklijke hoofdstad, met prachtige kloosters met vele verdiepingen, overdekt met verguld brons of tegels van gebrande klei geglazuurd in schitterende kleuren. Ten noorden van de stad, omringd door grote muren en met uitgebreide zwemvijvers, gebeeldhouwde balustrades en maanstenen, stond "Abhayagiri", een van de zeventien van dergelijke religieuze eenheden in Anuradhapura en de grootste van de vijf belangrijkste vihara's. Een van de brandpunten van het complex is een oude stoepa, de Abhayagiri Dagaba. Abhayagiri Vihara, omringd door de gebochelde dagaba, was een zetel van het noordelijke klooster, of Uttara Vihara en de oorspronkelijke bewaarder van het tandrelikwie op het eiland.

Thuparamaya is de eerste boeddhistische tempel die werd gebouwd, na de komst van mahinda thero (mahindagamanaya) in Sri Lanka. De Thuparamaya Stupa, gelegen in het heilige gebied van het Mahamewna-park, is de vroegste Dagoba die op het eiland is gebouwd en dateert uit het bewind van koning Devanampiya Tissa (247-207 v.Chr.). De tempel is formeel erkend door de regering als een archeologische vindplaats in Sri Lanka.

De Samadhi Boeddha is een beroemd standbeeld in het Mahamevnāwa-park in Anuradhapura, Sri Lanka. De Boeddha wordt afgebeeld in de positie van de Dhyana Mudra, de meditatiehouding die verband houdt met zijn eerste Verlichting. Dit beeld is 7 voet 3 duim in hoogte en gesneden uit dolomietmarmer. [nodig citaat]. Het is vergelijkbaar met het Toluvila-beeld uit dezelfde periode. Het is vergelijkbaar met Boeddha-afbeeldingen uit de Gupta-periode, er wordt aangenomen dat het beeld oorspronkelijk verguld was en ingelegde ogen had [1] gemaakt van kostbare edelstenen.[2] Het is waarschijnlijk dat het een van de vier beelden was rond een heilig heiligdom van de Bodhi-boom. Dit is de enige die grotendeels intact is gebleven

De oude Meghagiri Vihara of Meygiri Vihara wordt momenteel geïdentificeerd als de Isurumuni Vihara. Het werd gebouwd door koning Devanampiya Tissa (307 v. Chr. tot 267 v. Chr.) die regeerde in de oude Sri Lankaanse hoofdstad Anuradhapura.[2] Nadat 500 kinderen van hoge kaste waren gewijd, werd Isurumuniya voor hen gebouwd om te wonen.[2] Koning Kasyapa I (473-491 AD) renoveerde deze viharaya opnieuw en noemde hem "Boupulvan, Kasubgiri Radmaha Vehera" met de namen van zijn 2 dochters en zijn naam.[3] Er is een viharaya verbonden met een grot en daarboven is een klif. Er is een kleine stoepa op gebouwd. Het is te zien dat de bouwwerkzaamheden van deze stoepa tot de huidige periode behoren. Lager aan beide zijden van een kloof, in een rots die uit een poel lijkt op te rijzen, zijn de figuren van olifanten uitgehouwen. Op de rots is de figuur van een paard uitgehouwen. Het snijwerk van Isurumuniya-liefhebbers op de plaat is van een andere plaats gehaald en daar geplaatst. Op een paar meter afstand van deze vihara ligt de

Kuttam Pokuna (dubbele vijvers of zwembaden) zijn goed bewaard gebleven oude badtanks of vijvers in Sri Lanka. Dit paar vijvers werd gebouwd door de Singalezen in het oude Anuradhapura-koninkrijk. Ze maken deel uit van het Abhayagiri vihāra-complex en zijn een voorbeeld van de prestaties op het gebied van hydrologische engineering, architectuur en kunst van de oude Singalezen.

Vessagiriya, of Issarasamanarama, is een oud boeddhistisch bosklooster dat deel uitmaakt van de ruïnes van Anuradhapura, een van de oude hoofdsteden van Sri Lanka. Het ligt ongeveer een halve mijl ten zuiden van Isurumuniya, tussen rotsblokken. Begonnen tijdens het bewind van koning Devanampiya Tissa (midden van de 3e eeuw voor Christus), werd de site uitgebreid tijdens het bewind van koning Kasyapa (473 - 491 na Christus) om de thuisbasis te worden van ongeveer vijfhonderd monniken.

Sandakada pahana, ook bekend als maansteen, is een uniek kenmerk van de Singalese architectuur van het oude Sri Lanka.[1][2][3] Het is een uitbundig bewerkte halfronde stenen plaat, die meestal onderaan trappen en ingangen wordt geplaatst. De sandakada pahana werd voor het eerst gezien in de laatste fase van de Anuradhapura-periode en evolueerde door de Polonnaruwa-, Gampola- en Kandy-periode. Volgens historici symboliseert de sandakada pahana de cyclus van Sansāra in het boeddhisme