Volledige dag Bijbelse oude kanaal van Korinthe Mycene Epidauvro Nafplio

Het Kanaal van Korinthe is een waterweg die de smalle landengte van Korinthe doorkruist om de Golf van Korinthe met de Saronische Golf te verbinden. Als zodanig scheidt het kanaal het Griekse vasteland van de Peloponnesos en verandert het in een eiland Hoewel het kanaal aan het einde van de 19e eeuw werd aangelegd, is het een 2000 jaar oude droom geweest. Vóór de bouw moesten schepen in de Egeïsche Zee die naar de Adriatische Zee wilden oversteken of voor anker wilden gaan in Korinthe, een rijke scheepvaartstad, de Peloponnesos omcirkelen, wat hun reis met 185 zeemijlen zou verlengen. Er wordt aangenomen dat Periander, de tiran van Korinthe (602 v.Chr.), De eerste was die op het idee kwam om het kanaal van Korinthe te graven. Omdat het project te gecompliceerd was gezien de beperkte technische mogelijkheden van die tijd, bouwde Periander de diolkos, een stenen weg waardoor schepen op verrijdbare platforms konden worden overgebracht.

Kechries is een dorp in de gemeente Korinthe in Korinthe in Griekenland, onderdeel van de gemeente Xylokeriza. Het ontleent zijn naam aan de oude havenstad Kenchreai of Kenchreae (zoals vermeld in de Bijbel), die op dezelfde locatie lag. Het christendom arriveerde ook vroeg in de geschiedenis van de religie in Kenchreai. Volgens Handelingen 18:18 stopte de apostel Paulus tijdens zijn tweede zendingsreis in Kenchreai, waar hij zijn haar liet knippen om een gelofte na te komen, waarschijnlijk een nazireeërgelofte. Paulus noemt de plaats en een vrouw genaamd Phoebe in de plaatselijke vergadering in zijn brief aan de Romeinen 'En Paulus bleef daarna nog een hele tijd daar, nam toen afscheid van de broeders en zeilde vandaar naar Syrië, en met hem Priscilla en Aquila; zijn hoofd hebben geschoren in Kenchrea: want hij had een gelofte.

Tijdens het verblijf van Paulus in Korinthe werd hij voor berechting gebracht voor de proconsul Lucius Junius Gallio Annaeanus, ook bekend als Gallio, op beschuldiging van het leiden van onwettige leringen. Gallio weigerde echter te oordelen over wat hij beschouwde als een louter religieus geschil tussen de joden. Volgens de overlevering was de plaats van het proces van Paulus de Bema, een groot verhoogd podium dat prominent in het centrum van het Forum Romanum van het oude Korinthe stond en van waaruit de stadsambtenaren het publiek toespraken. Waarschijnlijk vanwege de connectie van het monument met Saint Paul, werd de Bema tijdens de Byzantijnse periode omgevormd tot een christelijke kerk.

Het archeologisch museum van het oude Korinthe werd gebouwd tussen 1931 en 1932 met de bedoeling de talrijke recente archeologische opgravingen tentoon te stellen. Het nmuseum bevindt zich op de archeologische vindplaats van het oude Korinthe, Griekenland en valt onder de jurisdictie van de 37e Ephoreia van de Griekse archeologische dienst. De belangrijkste aspecten van de archeologische vindplaats van het oude Korinthe zijn de Hadgimoustafa-bron, Lechaion Road, de basiliek, de fontein van Peirene, stoa , Agora, Odien

De tempel van Apollo in Korinthe werd gebouwd in 550 v.Chr. Tempel van Apollo, een van de vroegste Dorische tempels in de Peloponnesos en het Griekse vasteland met monolithische zuilen die zeldzaam zijn in de oudheid, gebouwd rond 560 v.Chr.

Agora: een rechthoekige constructie van 160 m lang en 70 m breed, bestaande uit centrale winkels, kleine tempels en altaar en het beroemde podium of Bema van waaruit de apostel Paulus de Korinthiërs toesprak in 52 na Christus.

Acrocorinth, "Boven-Korinthe", de akropolis van het oude Korinthe, is een monolithische rots die uitkijkt over de oude stad Korinthe, Griekenland. Met zijn veilige watervoorziening werd het fort van Acrocorinth herhaaldelijk gebruikt als een laatste verdedigingslinie in Zuid-Griekenland omdat het het bevel voerde over de landengte van Korinthe en vijanden afweerde van binnenkomst over land op het schiereiland Peloponnesos.

De versterkte citadel van het oude Mycene, de zetel van de mythische en machtige koning Agamemnon. De stad Mycene, een indrukwekkende en goed bewaard gebleven plek, gaf haar naam aan een hele beschaving. Bewonder locaties zoals het graf van Clytamnestra, de beruchte Leeuwenpoort, de cyclopische muren en leer over hun met bloed bevlekte verleden. In het tweede millennium voor Christus was Mycene een van de belangrijkste centra van de Griekse beschaving, een militair bolwerk dat een groot deel van Zuid-Griekenland, Kreta, de Cycladen en delen van Zuidwest-Anatolië domineerde. De periode van de Griekse geschiedenis van ongeveer 1600 voor Christus tot ongeveer 1100 voor Christus wordt Myceens genoemd in verwijzing naar Mycene. Op zijn hoogtepunt in 1350 v.Chr. hadden de citadel en de benedenstad 30.000 inwoners en een oppervlakte van 32 hectare.

De Leeuwenpoort was de hoofdingang van de citadel uit de Bronstijd van Mycene, Zuid-Griekenland. Het werd gebouwd in de 13e eeuw voor Christus, rond 1250 voor Christus, aan de noordwestkant van de Akropolis en is vernoemd naar het reliëfbeeld van twee leeuwinnen of leeuwen in een heraldische pose die boven de ingang staat. De Leeuwenpoort is het enige overgebleven monumentale stuk Myceense beeldhouwkunst, evenals het grootste beeldhouwwerk in de prehistorische Egeïsche Zee. Het is het enige monument uit de Bronstijd Griekenland met een iconografisch motief dat overleefde zonder ondergronds te zijn begraven, en het enige reliëfbeeld dat werd beschreven in de literatuur van de klassieke oudheid, zodat het bekend was vóór de moderne archeologie.

De archeologische vindplaats van Mycene omvat de versterkte Akropolis en de omliggende graf- en bewoningsplaatsen, die voornamelijk in het westen en zuidwesten liggen. De meeste zichtbare monumenten dateren van de grote bloei van het centrum, van 1350 tot 1200 voor Christus. Grote cyclopische muren omringen de bijna driehoekige acropolis, die vanuit het noordwesten toegankelijk is via de beroemde Leeuwenpoort, het symbool van de macht van de Myceense heersers. De poort is vernoemd naar de twee tegenover elkaar staande leeuwen die in reliëf zijn uitgehouwen en geplaatst in de verlichtende driehoek, een typisch kenmerk van de Myceense architectuur, boven de deur.

De schatkamer van Atreus of het graf van Agamemnon is een groot tholos- of bijenkorfgraf op de Panagitsa-heuvel in Mycene, gebouwd tijdens de bronstijd rond 1250 voor Christus. De stenen latei boven de deuropening weegt 120 ton, met geschatte afmetingen 8,3 x 5,2 x 1,2 m, de grootste ter wereld. Het graf werd gebruikt voor een onbekende periode. Genoemd door de Romeinse geograaf Pausanias in de 2e eeuw na Christus, was het nog steeds zichtbaar in 1879 toen de Duitse archeoloog Heinrich Schliemann de schachtgraven ontdekte onder de "agora" op de Akropolis bij Mycene.

Palamidi, een van de best bewaarde kastelen in heel Griekenland, biedt een spectaculair uitzicht over de stad vanuit de achterpoortjes, prachtige routes naar binnen en angstaanjagend terrein in de gatengevangenis van Kolokotronis, Palamidi is een fort ten oosten van de Acronauplia in de stad Nafplio in de regio Peloponnesos in het zuiden van Griekenland. Genesteld op de top van een 216 meter hoge heuvel, werd het fort gebouwd door de Venetianen tijdens hun tweede bezetting van het gebied (1686-1715). Het fort biedt een indrukwekkend uitzicht over de Argolische Golf, de stad Náfplio en het omliggende land. Er zijn 913 treden in de wenteltrap van de stad naar het fort. Om de top van het fort te bereiken zijn er echter meer dan duizend, terwijl de lokale bevolking in de stad Nafplion zal zeggen dat er 999 treden naar de top van het kasteel zijn.

Oude stad Geen wonder dat zoveel van zijn bezoekers zich niet losmaken en uiteindelijk niets anders zien: de geplaveide straten, die slingeren tussen poppenhuizen en onder bloemrijke balkons, zijn genoeg om een heel weekend te vullen. De stenen trappen die je om de paar treden tegenkomt, leiden naar de bovengenoemde buurten, waar die dromerige stilte heerst die aan iets uit Monemvasia doet denken. In het centrum van dit alles is het Syntagmaplein met zijn indrukwekkende openheid het nulpunt van de oude stad. Vanaf hier reizen we door de tijd naar een meer recente geschiedenis van Griekenland en naar de stad Nafplion. Nafplion wordt beschouwd als de meest schilderachtige stad die tot 1834 ook als hoofdstad van Griekenland fungeerde. Het biedt u een indrukwekkende combinatie van forten en kastelen (Palamidi, Bourtzi), een enorme haven die openstaat voor de Egeïsche Zee en de unieke architectuur van de oude stad van Nafplion met Venetiaanse, neoklassieke en oosterse elementen. De lunch is in een traditionele taverne aan zee.

Het werd gebouwd door de Venetianen in 1473 en heette Castello dello Soglio, wat Kasteel van de Troon betekent. "Bourtzi" werd gezegd door de Ottomanen die later kwamen, dat wil zeggen, een fort, en de naam bleef. Het kleine, duizend gefotografeerde fort op het eilandje Agioi Theodoroi was in de jaren 60 een gevangenis en later een luxe hotel. Tegenwoordig is het de perfecte ansichtkaart-setting voor elke zonsondergang in Nafplio - hier arriveer je in minder dan 10 minuten met de boot

rondleiding op het Syntagma (Grondwet) Plein Het Parlement Er was eens, ergens in de 18e eeuw, de geschiedenis vertelt ons dat twee Venetianen naar Nafplio kwamen om een schat te vinden die hun vader hier had verstopt toen hij gouverneur van de stad was. Ze ontmoetten de Turkse Aga, in wiens sarai de schat inderdaad werd gevonden. Maar hij vermoordde ze om hem te houden - even later had hij er spijt van, dus gooide hij al het bloedige geld in de bouw van een moskee, om God te vragen hem te vergeven. Tijdens zijn bewind, tijdens het bewind van Kapodistrias, werd het parlement van de nieuw gevormde Griekse staat gebouwd. De gemeentelijke galerij van Nafplio is tegenwoordig op de begane grond te bezoeken.

De Acronauplia is het oudste deel van de stad Nauplion in Griekenland. Tot de dertiende eeuw was het een stad op zich. De komst van de Venetianen en de Franken veranderde het in een deel van de vestingwerken van de stad. Later werd een deel ervan gebruikt als gevangenis totdat de Griekse regering besloot dat het uitzicht vanaf de locatie ten goede zou komen aan het lokale toerisme en een hotelcomplex bouwde dat er nog steeds staat.

De leeuw van de Beierse Het is indrukwekkend, het is enorm, het is uitgehouwen in de rots boven Michael Iatrou Street, met een klein park onder zijn voeten. De slapende leeuw is het werk van de Duitse beeldhouwer Christian Ziegel, in opdracht van koning Lodewijk, de vader van Otto, ter nagedachtenis aan de Beierse soldaten van Otto's dynastie, die in 1833 in Nafplio stierven aan een tyfusepidemie. De lokale bevolking zegt natuurlijk dat wat hen doodde de vele bittere dingen waren die ze aten, vandaar de andere, onofficiële naam van het monument (echm) Agouroon.