Expresstour door Madrid in een privé ecologische tuktuk met een lokale gids.

De Almudena-kathedraal is het belangrijkste religieuze gebouw in Madrid. Op 15 juni 1993 werd het ingewijd door paus Johannes Paulus II en werd het de eerste ingewijde kathedraal buiten Rome. Het Almudena Cathedral Museum verzamelt tientallen objecten die het verhaal van het bisdom Madrid vertellen. In de twaalf kamers die het museum heeft, zie je van mozaïeken tot bisschoppelijke schilden en ornamenten.

Dit eeuwfeest werd in mei 1916 geopend als voedselmarkt en wordt in mei 2009 de eerste gastronomische markt in Madrid. In 2018 beleeft de markt een periode van consolidatie van veel van zijn gastronomische inhoud, met gerenommeerde chef-koks nationaal en internationaal.

Gelegen in de karakteristieke literaire wijk, bevinden we ons tegenover de plek waar een van de beroemdste schrijvers uit de geschiedenis leefde en stierf: Miguel de Cervantes. Na een leven vol avonturen vestigde de schrijver van "Don Quixote de la Mancha" zich in de smalle straatjes van het 16e-eeuwse Madrid, waar romans, theatervoorstellingen in de corrales de comedia, poëzie en kunst samengingen met straatschurkenstreken, duels tussen ridders en roddelkringen.

Het paleis van de Spaanse hoven, werd gebouwd op de plaats van het voormalige klooster van de Heilige Geest dat werd gebruikt als de zetel van het congres tussen 1834 en 1841. Op de hoofdgevel stijgt een trap naar de neoklassieke veranda, met zes imposante gestreepte kolommen, van een Corinthische orde, waarop het driehoekige fronton versierd met reliëfs van Ponciano Ponzano stijgt. De emblematische leeuwen die de ingang flankeren, zijn het werk van dezelfde beeldhouwer en werden gegoten met het ijzer van de kanonnen die tijdens de oorlog in Afrika werden gevangen. Onder het fronton opent de gebeitelde bronzen deur alleen bij zeer gemarkeerde gelegenheden. Onder de symmetrische ruimtes van het gebouw valt de bekende sessieruimte op, maar ook de bibliotheek of de conferentieruimte, beter bekend als de "verloren treden" -ruimte.

Beide goden nemen prominente posities in binnen de Griekse mythologische hiërarchie en rivaal op het sportveld, aangezien de fans van Atlético de Madrid hun overwinningen vieren op het plein van de god van de zee, terwijl die van Real Madrid dat doet in die van Cibeles. Als onderdeel van het oorspronkelijke Ventura Rodríguez-project werden beide bronnen aanvankelijk geconfronteerd met elkaar aan de kant van de Paseo del Prado. Zowel Cibeles als Neptunus hadden aan het einde van de 19e eeuw te maken met herstructurerings- en overdrachtsprocessen en bezetten uiteindelijk het centrum van de pleinen Cibeles en Cánovas del Castillo.

Bijzonder rijk aan schilderijen van Europese meesters uit de 16e tot de 19e eeuw, volgens kunsthistoricus en hispanist Jonathan Brown "weinigen durven te betwijfelen dat het het belangrijkste museum ter wereld is in de Europese schilderkunst." De belangrijkste attractie is de brede aanwezigheid van Velázquez, El Greco, Goya (de meest vertegenwoordigde kunstenaar in het museum), Tiziano, Rubens en El Bosco, waarvan hij de beste en meest uitgebreide collecties heeft die wereldwijd bestaan, een wat moet worden toegevoegd uitstekende sets auteurs zo belangrijk als Murillo, Ribera, Zurbarán, Fra Angelico, Rafael, Veronese, Tintoretto, Patinir, Antonio Moro, Van Dyck of Poussin, om maar een paar van de meest relevante te noemen.

In de volksmond bekend als "Los Jerónimos", de officiële naam is die van de parochiekerk van San Jerónimo el Real. Het bevindt zich naast het Prado-museum, aan de achterkant, en is laatgotisch met Renaissance-invloeden uit de vroege 16e eeuw. Hoewel er weinig over is van het oorspronkelijke gebouw, is het door de eeuwen heen vele malen gerenoveerd en gerestaureerd. Zijn naam verwijst naar zijn speciale relatie met de koningen van Spanje, om te beginnen werd gebouwd in opdracht van de katholieke vorsten en door de geschiedenis heen werd het de plaats van spirituele terugtocht van verschillende vorsten. Bovendien is het eeuwenlang het toneel geweest van koninklijke investeringen in afwezigheid van een kathedraal en werd ook de bruiloft van Alfonso XIII gehouden, waarvoor de grote trap naar de deur werd gebouwd in 1906.

Deze monumentale deur, gebouwd door het mandaat van Carlos III ter vervanging van een vorige uit de 16e eeuw, werd ingehuldigd in 1778. Ontworpen door Francesco Sabatini, het is een granieten triomfboog van neoklassieke stijl, de eerste gebouwd in Europa na de val van het Romeinse rijk, een voorloper van anderen bekend als de Arc de Triomphe in Parijs of de Brandenburger Tor in Berlijn. In tegenstelling tot de Puerta de Toledo of San Vicente heeft het vijf openingen in plaats van de gebruikelijke drie. De twee gevels waaruit het is samengesteld, tonen verschillende decoraties, waardoor het binnenvlak gemakkelijker wordt (aanvankelijk het gezicht naar de stad, dat de vier deugden omvat: voorzichtigheid, gerechtigheid, matigheid en fort) dan de buitenkant, voorgezeten door de koninklijk schild en met grotere decoratieve rijkdom, dat was wat degenen die Madrid binnenkwamen zagen. Het krijgt zijn naam omdat het naast de weg ligt die naar Alcalá de Henares leidde.

Omringd door de gebouwen van het Palacio de Buenavista (hoofdkwartier van het leger), Palacio de Linares (Casa de América), Palacio de Comunicaciones (voorheen het hoofdkantoor van het postkantoor en momenteel de gemeenteraad van Madrid) en Banco de España. De fontein vertegenwoordigt de Romeinse godin Cibeles, symbool van het land, landbouw en vruchtbaarheid, op een auto getrokken door twee leeuwen, de mythologische personages Hipomenes en Atalanta. De godin en de leeuwen waren gesneden in marmer en de rest in steen. Het beeld van de godin is het werk van Francisco Gutiérrez. De twee leeuwen zijn gebeeldhouwd door de Fransman Roberto Michel. De godin is een icoon voor de volgers van het Real Madrid-voetbalteam, omdat de Madrid-teamtitels worden gevierd, evenals de successen van het Spaanse voetbalteam.

Allemaal decoratief afval, uitgereikt tijdens de Nationale Tentoonstelling voor Schone Kunsten van 1884. Het gebouw werd gebouwd met het doel de Nationale Bank een zetel te bieden die meer in overeenstemming is met het belang van haar functies, zoals de enkele uitgifte van munten en biljetten voor alles Spaans grondgebied Het interieur van het gebouw kan alleen worden bezocht door groepen van educatieve centra en universiteiten. Uitzonderlijk ook door non-profit culturele en associatieve entiteiten.

Plaza de Santa Ana is een open ruimte in de wijk Cortes, in de wijk Central van Madrid. Het dateert uit 1810 en heeft in de loop van de geschiedenis talloze verstedelijkingsprocessen ondergaan die met wisselend succes van uiterlijk zijn veranderd.