Erfgoedpas in Malta

Fort St. Angelo (Maltees: Forti Sant'Anġlu of Fortizza Sant'Anġlu) is een gebastioneerd fort in Birgu, Malta, gelegen in het centrum van de Grand Harbour. Het werd oorspronkelijk gebouwd in de middeleeuwen als een kasteel genaamd Castrum Maris (Engels: Castle by the Sea; Italiaans: Castello al Mare). Het werd herbouwd door de Orde van Sint Jan als een bastion fort genaamd Fort Saint Angelo tussen 1530 en 1560, en het is vooral bekend om zijn rol als hoofdkwartier van de Orde tijdens het Grote Beleg van Malta van 1565. Een grote reconstructie naar ontwerpen van Carlos de Grunenbergh vond plaats in de jaren 1690, waardoor het fort zijn huidige uiterlijk kreeg.

Het Malta Maritime Museum (Maltese: Mużew Marittimu ta' Malta) is een maritiem museum in Birgu, Malta. Het is gehuisvest in de voormalige Royal Naval Bakery, die in de jaren 1840 werd gebouwd als de belangrijkste bakkerij voor de Middellandse Zee-vloot. Het museum heeft een collectie van meer dan 20.000 kunstvoorwerpen en het is het grootste museum op het eiland. Het doel van het museum is om de maritieme geschiedenis van Malta te illustreren, vanaf de prehistorie tot heden. Het museum toont dit in een mediterrane en mondiale context.

Het megalithische complex van Ħaġar Qim ligt aan de zuidelijke rand van het eiland Malta, op een heuvelrug bedekt met zachte globigerina-kalksteen. . Globigerina-kalksteen is de op één na oudste rots op Malta en beslaat ongeveer 70% van het gebied van de eilanden. De bouwers gebruikten deze steen in de tempelarchitectuur. Alle blootgestelde rotsen op het eiland werden afgezet tijdens de Oligoceen en Mioceen perioden van geologische tijd

De passagiershutten zijn het paradepaardje van het presidentiële paleis in het hart van Valletta, de hoofdstad van Malta, die op de Werelderfgoedlijst staat. Het paleis zelf was een van de eerste gebouwen in de nieuwe stad Valletta, gesticht door grootmeester Jean Parisot de La Valette in 1566, een paar maanden na het succesvolle resultaat van het Grote Beleg van Malta in 1565. Het paleis werd vergroot en ontwikkeld door opeenvolgende grootmeesters om als hun officiële verblijfplaats te dienen. Later, tijdens de Britse periode, diende het als het paleis van de gouverneur en was het de zetel van het eerste constitutionele parlement van Malta in 1921. Het paleis is tegenwoordig de zetel van het kantoor van de president van de republiek en het huis van het parlement. Deze site kan in opdracht van de voorzitter incidenteel op korte termijn worden gesloten.

De Palace Armory is een uitstalraam van de weelde van de Orde van Sint-Jan. Deze ridders heersten over de Maltese eilanden van 1530 tot 1798 en verdedigden het katholieke geloof tegen de aanvallen van het Ottomaanse rijk. Bezoekers kunnen genieten van de harnassen van de grootmeesters Alof de Wignacourt en Jean de Valette, Ottomaanse harnassen en wapens, evenals een selectie artilleriestukken.

De Skorba-tempels zijn megalithische overblijfselen aan de noordelijke rand van Żebbiegħ, op Malta, die gedetailleerd en informatief inzicht hebben gegeven in de vroegste perioden van de neolithische cultuur van Malta. De vindplaats werd pas in het begin van de jaren zestig opgegraven, vrij laat in vergelijking met andere megalithische vindplaatsen, waarvan sommige al sinds het begin van de 19e eeuw werden bestudeerd. Het belang van de site heeft ertoe geleid dat het op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat, een vermelding die het deelt met zes andere megalithische tempels op Malta.

Borġ in-Nadur is een archeologische vindplaats in open velden met uitzicht op St George's Bay, in de buurt van Birżebbuġa, Malta. Het wordt bewoond door een megalithische tempel uit de Tarxien-fase en de overblijfselen van een dorp uit de bronstijd met de vroegste fortificatie van Malta. De site ligt dicht bij verschillende karrensporen en silo's uit de bronstijd, een Romeinse villa in Ta' Kaċċatura, evenals Saint George Redoubt die duizenden jaren later in 1715-1716 werd gebouwd.

De catacomben van St. Paul zijn enkele van de meest opvallende kenmerken van Malta's vroegchristelijke archeologie. De archeologische opgraving van de site heeft een uitgebreid systeem van ondergrondse galerijen en graven onthuld uit de derde tot de achtste eeuw CE. De site werd voor het eerst volledig onderzocht in 1894 door Dr. Antonio Annetto Caruana. Het wordt nu beheerd door Heritage Malta. Er zijn meer dan 30 hypogea in het hele St. Paul's en St. Agatha's complex, waarvan er meer dan 20 open zijn voor het publiek.

De Domvs Romana belicht het privéleven en de gewoonten van een oude Romeinse aristocraat. Van het nobele Romeinse herenhuis (domvs) zelf is heel weinig teruggevonden, maar de ingewikkelde mozaïeken en andere artefacten die eeuwenlang bewaard zijn gebleven, getuigen genoeg van de oorspronkelijke rijkdom van deze woning.

De Tarxien-tempels bestaan uit drie afzonderlijke, maar aan elkaar verbonden tempelstructuren. De hoofdingang is een reconstructie uit 1956, toen het hele terrein werd gerestaureerd. Tegelijkertijd werden veel van de ter plaatse ontdekte versierde platen naar binnen verplaatst voor bescherming in het Archeologisch Museum in Valletta. De eerste tempel dateert uit ongeveer 3100 voor Christus en is de meest uitbundig versierde tempel van Malta. De middelste tempel dateert van ongeveer 3000 voor Christus en is uniek omdat hij, in tegenstelling tot de rest van de Maltese tempels, drie paar apsissen heeft in plaats van de gebruikelijke twee. De oostelijke tempel is gedateerd rond 3100 voor Christus. De overblijfselen van een andere tempel, kleiner en ouder, gedateerd op 3250 voor Christus, zijn verder naar het oosten zichtbaar.

Mnajdra (Maltees: L-Imnajdra) is een megalithisch tempelcomplex aan de zuidkust van het mediterrane eiland Malta. Mnajdra ligt op ongeveer 497 meter (544 km) van het megalithische complex Ħaġar Qim. Mnajdra werd gebouwd rond het vierde millennium voor Christus; de megalithische tempels van Malta behoren tot de oudste religieuze plaatsen op aarde en worden door de commissie Werelderfgoed beschreven als 'unieke architectonische meesterwerken'. In 1992 erkende UNESCO het Mnajdra-complex en vier andere Maltese megalithische bouwwerken als UNESCO-werelderfgoed. In 2009 werd het werk aan een beschermende tent voltooid.