De geheime wereld van Venetiaanse courtisanes Friendinvenice

Fondamenta del Buso Het was het kleine dok waar klanten de gondelveerboot namen om naar de rosse buurt te gaan. (Het woord "buso" in het Venetiaans heeft ook de betekenis van vrouwelijk geslacht). Venetië, een land van kooplieden, een haven waar goederen en mensen uit de hele Middellandse Zee kwam samen, stond in feite ook bekend om zijn schoonheid. Niet de architecturale of artistieke, maar die in vlees en bloed. Alleen al vanuit "Calle del Buso" opent wat de seksroute kan worden genoemd, waardoor de bewoners van de lagune en de vele avonturiers zich konden onderdompelen in de geneugten van de stad, inclusief de "genaden" van courtisanes en prostituees. Kortom, de oude stenen van de Rialtobrug, als ze konden praten, zouden ze zoveel pittige verhalen te vertellen hebben om een mooi boek te kunnen vullen, en misschien zelfs een goed script krijgen voor een roodlichtfilm, wat denk je zeggen?

The Tits Bridge en ‘Carampane 'in Venetië In San Polo in Venetië is er een brug met een zeer unieke naam: de brug van tieten. In feite waren er in de buurt van de brug verschillende bordelen en kwamen prostituees vaak voor hun ramen ‘de goederen blootleggen’. Ten tijde van de Republiek Venetië was dit een rosse buurt, die op zeer nauwkeurige wijze door de regering werd gereguleerd. Het lijkt erop dat de regering van de Republiek prostituees heeft opgelegd om hun borsten te tonen om voorbijgangers te verleiden; homoseksualiteit was wijdverbreid onder Venetianen en de regering probeerde verschillende manieren om dit tegen te gaan. Ook is niet ver weg de Rio terà van Carampane, een andere naam verbonden met het oudste beroep ter wereld. In feite stonden daar de huizen van de heer Rampani, die werden gebruikt als hospice voor oude en gepensioneerde prostituees. In het Venetiaans betekent cà 'huis', en vanaf dat moment duidde het woord carampana op een oude slordige vrouw, een term die nog steeds wordt gebruikt.

)Mode Ze waren zeer charmante, elegante en modieuze trendsetters. Hun felgekleurde kostuums, mooi decolleté, bijna naakte borsten, met zeer rijk geborduurde mouwen, een bavero, een nekstuk gemaakt van prachtig handgemaakt kant. Ze droegen elegante "zimarra", fluwelen jassen met gouden knopen, met "vaio" eekhoornbont en surcoats gevoerd met "kousenbandbont", satijnen of ormesino lange rokken. De meest bekende liepen over de salizzade en de calli gevolgd door pagina's en bedienden en droegen kostbare juwelen. Meestal krulden ze hun haar en kleurden het blond, verzamelden het met zijden lintcors in een gouden net. Ze volgden het advies van een beroemde alchemist, de edelvrouw Isabella Cortese, die in 1500 het boek "Secreta" publiceerde, gewijd aan vrouwelijke cosmetica. Beroemd om hun uiterlijk, werden de courtisanes door kunstenaars gebruikt als modellen in schilderijen, vooral waar vrouwelijk naakt verscheen, misschien in mythologische of bijbelse contexten. Er waren ook talloze schilderijen die ze individueel afbeeldden, zoals die van Veronica Franco, beroemd om haar gedichten. Veronica Franco - De luxe en schoonheid van Venetiaanse courtisanes Het kapsel bestond uit haar dat 2 kronen vormde die waren versierd met goud en zilver en verse bloemen. Extreem hoge platformschoenen (20-inch De luxe en schoonheid van Venetiaanse courtisanes trokken de aandacht van een groot deel van de beschaafde en hoogwaardige mannelijke wereld, die verspreidde een bijna mythologisch beeld van deze vrouwen