Christelijk Rome en ondergronds: Privétour van een halve dag

Je ontmoet de gids

De Pauselijke Aartsbasiliek, de belangrijkste aartspriesterlijke kathedraal van de Allerheiligste Verlosser en van de heiligen Johannes de Doper en de Evangelist in Lateranen, beter bekend als de Basiliek van San Giovanni in Laterano, is per definitie de ‘moeder van alle kerken in Lateranen’. de wereld", en vertegenwoordigt het ideaal tussen het heidense tijdperk en het christelijke tijdperk. De basiliek, die vlakbij de berg Celio staat, werd gebouwd op dezelfde plek als de basiliek die rond 314 door Constantijn werd gebouwd, op land dat al eigendom was van de adellijke familie van Lateranen, waaraan het hele gebied zijn naam ontleent. In zijn Annalen vertelt Tacitus dat de huizen en gronden die eigendom waren van de Lateranen van hen werden geconfisqueerd door keizer Nero na de samenzwering van de "Pisos": de consul Plautius Lateranen spande, bij gebreke, samen tegen keizer Nero, die hem ter dood veroordeelde en hij beroofde hem van goederen en land, ten gunste van de keizerlijke schatkist.

De basiliek van San Clemente in Laterano is een van de interessantste en oudste basilieken in Rome, gebouwd vóór 385 en gewijd aan San Clemente, de derde paus na Sint-Pieter. Het bestaat uit twee op elkaar geplaatste kerken, gebouwd bovenop Romeinse gebouwen uit de Republikeinse tijd en op de overblijfselen van een tempel van de god Mithras. Aan de linkerkant van de gevel staat de klokkentoren, gebouwd tussen eind 17e en begin 18e eeuw. De lagere basiliek bewaart verschillende fresco's, waaronder de afbeelding van de "Legende van Sisinno", enkele fragmenten van de relikwieën van Sint Cyrillus, evangelieprediker en uitvinder samen met zijn broer Methodius, van het Glagolitische alfabet, waarvan het Cyrillische is afgeleid. Op een nog lager niveau zijn er Romeinse gebouwen uit de keizertijd en een Mithraeum waarvan een marmeren altaar bewaard is gebleven met de afbeelding van het doden van de stier door Mithras.

Op de hellingen van de Celio bevindt zich een van de meest indrukwekkende monumenten, rijk aan geschiedenis, kunst en spiritualiteit van Rome: het klooster van de Santi Quattro Coronati. Opgericht in het midden van de 5e eeuw na Christus. op de overblijfselen van een Romeinse domus is het een van de belangrijkste basilieken van het Karolingische Rome. Na zoveel eeuwen blijft de charme onveranderd, zozeer zelfs dat de indruk die je krijgt als je de drempel overschrijdt, de indruk is dat je jezelf onderdompelt in een eeuwenoude sfeer die in de tijd is opgeschort, ver weg van de chaos en hectische ritmes van de moderne stad. De kerk, die zijn naam ontleent aan de traditie van het martelaarschap van vier Romeinse soldaten en vijf steenhouwers, werd volledig herbouwd na de brand die de stad in 1084 verwoestte. Aan het begin van de dertiende eeuw werden het gebouw met de monnikencellen, de prachtige kloostergang en het luxueuze versterkte kardinaalspaleis toegevoegd aan het oorspronkelijke complex, waarvan de ingang wordt gedomineerd door de massieve Torre Maggiore.

San Pietro in obligaties werd in de 5e eeuw gesticht door keizerin Eudoxia, om het kostbare relikwie te bewaken: de ketting waarmee Sint-Pieter, een gevangene in Jeruzalem, was vastgebonden, en die vandaag de dag onder het hoogaltaar wordt bewaard en wordt bewaard elk jaar op 1 augustus aan de gelovigen getoond. Het werd herbouwd in de 8e eeuw en in de 16e eeuw werden verdere ingrepen aan de gevel en de portiek uitgevoerd, terwijl het interieur in de 18e eeuw werd aangepast. Voor de kerk staat een portiek met vijf bogen, ondersteund door achthoekige pilaren die in de kapitelen het wapen van paus Julius II dragen. Het interieur van de basiliekvormige kerk is verdeeld in drie beuken, gescheiden door twintig Dorische zuilen van Grieks marmer. De basiliek is vooral beroemd omdat ze sinds 1545 onderdak biedt aan een van de meesterwerken van de renaissancekunst: de Mozes van Michelangelo Buonarroti, het kolossale beeld, gebeeldhouwd in 1513, ter versiering van het grafmonument van Julius II.