Cholula / Puebla privétour

De archeologische zone van Cholula heeft drie gebieden die toegankelijk zijn voor openbare bezoeken, ten eerste het sitemuseum van de archeologische zone van Cholula met zijn drie permanente tentoonstellingsruimten; ten tweede de route in de tunnel in de Grote Piramide, die bestaat uit ongeveer 280 meter route in hetzelfde vlak, kunstmatig verlicht en zonder risico dat de bezoeker kan verdwalen, en ten slotte het zogenaamde open gebied van de archeologische zone van Cholula gevormd door de ceremoniële patio's van het zuiden en het westen van de Grote Piramide van Cholula.

Twee religieuze interpretaties bestaan naast elkaar in de kerk van Tonantzintla, de inheemse en de christelijke, gebracht door de Spanjaarden. Santa María Tonantzintla is een kleine gemeente in San Andrés Cholula. De belangrijkste attractie is de kerk die wordt beschouwd als de maximale uitdrukking van de inheemse barok. In de Mexicaanse cultuur was Tonantzin een godin die werd geïdentificeerd met de aarde. Het woord Tonantzintla komt van Nahuatl en betekent plaats van onze moeder. Met de komst van de Spanjaarden werd de naam Santa María toegevoegd, ter ere van de Maagd Maria.

De kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw van de Onbevlekte Ontvangenis, volgens zijn Maria-inwijding, is de bisschoppelijke zetel van het aartsbisdom van Puebla. Het is een van de belangrijkste gebouwen in het historische centrum dat tot werelderfgoed is verklaard. Het heeft het voorrecht om de eerste weelderige tempel te zijn die met goed ontwerp in Amerika werd gemaakt, ingewijd in 1649 en vóór de metropoliet van Mexico die in 1653 werd ingewijd. De huidige kathedraal in Herrerian-stijl werd gebouwd tussen de 16e en 17e eeuw en verving de vorige die bestond in wat nu het atrium is. Vanaf het begin van de bouw in 1575 tot aan de inwijding zijn er 74 jaar verstreken die zich bevinden tijdens de periode van drie koningen van Spanje, Felipe II, Felipe III en Felipe IV.

De Capilla del Rosario, gehuisvest in de tempel van Santo Domingo, in de stad Puebla, is ongetwijfeld een van de meesterwerken van de barok van Nieuw-Spanje in Mexico. Gebouwd rond 1690, werd dit architecturale juweel in zijn tijd beschouwd als het "achtste wereldwonder". Het interieur, in het linker transept van het schip van het complex, heeft een Latijns kruisplan, hoewel met zeer korte armen. In het gewelf kun je de drie theologische deugden bewonderen, omlijst door dicht gebladerte; en in de koepel wordt de genade gewaardeerd, vergezeld van de gaven van de Heilige Geest en door een groep van 16 Dominicaanse heiligen.

Op 5 september 1646 schonk bisschop Palafox y Mendoza zijn persoonlijke bibliotheek, bestaande uit vijfduizend delen, aan de seminaristen van de Tridentijnse scholen, met het bevel deze te raadplegen door iedereen die wilde lezen of studeren, waarvoor het wordt beschouwd als de eerste openbare bibliotheek op het Amerikaanse continent. Sindsdien vestigde hij zich in het voormalige Colegio de San Juan, in het hart van de stad Puebla. Genoemd in 1981, historisch monument van Mexico vanwege zijn prachtige embleem van de barok van Nieuw-Spanje; en in 2005 door UNESCO opgenomen als onderdeel van het Memory of the World-programma voor zijn oude bibliografische achtergrondcollectie; De Palafoxiana-bibliotheek is tegenwoordig een boekenmuseum en zet haar werk als universele bibliotheek voort. Daarnaast heeft het een speelkamer om de bibliotheekkunsten onder kinderen te verspreiden.