Hoofdstad, kerken en forten van Goa, oude Goa-kerken, Panaji City.

Begin met Panaji, ook bekend als Panjim, is de hoofdstad van de staat Goa, in het zuidwesten van India. De stad ligt aan de oevers van de rivier de Mandovi en heeft geplaveide straatjes met kleurrijke villa's en gebouwen uit het Portugese koloniale tijdperk. Palmbomen Miramar Beach ligt aan de samenvloeiing van de rivier en de Arabische Zee. Gelegen op een heuvel met uitzicht op de stad is de barokke OLV van de Onbevlekte Ontvangenis-kerk, gebouwd in 1619.

Wandeltocht in Fontainhas (of Bairro das Fontainhas, in het Portugees) is een oud Quartier Latin in Panjim, de hoofdstad van de deelstaat Goa, India. Het behoudt zijn Portugese invloed, met name door zijn architectuur, die smalle en pittoreske kronkelende straatjes zoals die in veel Europese steden, oude villa's en gebouwen met projecterende balkons geschilderd in de traditionele tonen van lichtgeel, groen of blauw, en daken gemaakt van rood gekleurde tegels. De erfgoedsfeer van Fontainhas vertegenwoordigt de traditionele Portugese invloed in het gebied

Old Goa, ook wel Velha Goa genoemd, ligt naast de Mandovi-rivier in de west-Indiase deelstaat Goa. De voormalige hoofdstad van Portugees India, staat bekend om monumenten uit de koloniale tijd zoals de basiliek van Bom Jesus, met de overblijfselen van St. Francis Xavier en de koepelvormige kerk van St. Cajetan, geïnspireerd op de Sint Pieter in Rome. In de buurt, de enorme kathedraal van Se, gebouwd in de 16e-17e eeuw, heeft sierlijke kapellen en een klokkentoren.

Het fort ontstond in 1493 als een gewapende buitenpost van de Adil Sjah van Bijapur. Toen Bardez in 1541 door de Portugezen werd veroverd, werd het fort samen met de kerk gebouwd. Vanaf 1900 verloor het zijn defensieve rol en werd het gebruikt als een gevangenis en werd het uiteindelijk verlaten in 1993, waarna het overgeleverd was aan de elementen en begon af te brokkelen. De restauratie van het fort begon in 2008 met de fondsen die werden verstrekt door de in het Verenigd Koninkrijk gevestigde Helen Hamlyn Trust, INTACH - een niet-gouvernementele organisatie die zich bezighoudt met restauraties van monumenten en de regering van Goa. Gerenommeerde architect Gerard da Cunha werd ingehuurd om het fort te restaureren. [1] Het fort is nu omgebouwd tot een cultureel centrum, naast een toeristische attractie.

Het fort werd gebouwd in 1612 om te waken tegen de Nederlanders en de Marathas. Het was een referentiepunt voor de schepen die op dat moment uit Europa kwamen. Dit oude Portugese fort staat op het strand ten zuiden van Candolim, aan de oever van de rivier de Mandovi. Het was oorspronkelijk belast met de verdediging van de scheepvaart en het nabijgelegen subdistrict Bardez. Een zoetwaterbron in het fort zorgde voor watertoevoer naar de schepen die vroeger kwamen langskomen. Dit is hoe het fort zijn naam kreeg: Aguada, wat Water betekent. Bemanningen van passerende schepen zouden vaak een bezoek brengen om hun zoetwateropslagplaatsen aan te vullen. Op het fort staat een Portugese vuurtoren van vier verdiepingen, gebouwd in 1864 en de oudste in zijn soort in Azië. Gebouwd in 1612, was het ooit de tribune van 79 kanonnen. Het heeft de capaciteit om 2.376.000 gallons water op te slaan, een van de grootste zoetwaterberging van die tijd in heel Azië. Dit fort is verdeeld in twee delen: het bovenste deel fungeerde als fort en watergeefstation, terwijl het lagere gedeelte diende als veilige ligplaats voor Portugese schepen. Terwijl het bovenste deel een gracht, ondergrondse wateropslagkamer, buskruitkamer, vuurtoren en bastions heeft, heeft het ook een geheime vluchtpassage om te gebruiken in tijden van oorlog en noodsituaties. De vuurtoren in de beginfase wordt gebruikt om eenmaal in 7 minuten licht uit te zenden. In 1834 veranderde het licht om elke 30 seconden een eclips te creëren, maar het werd in 1976 verlaten. Fort Aguada was het meest gewaardeerde en cruciale fort van het Portugees. Het fort is zo groot dat het het hele schiereiland omgeeft aan de zuidwestelijke punt van Bardez. Gebouwd op de monding van de rivier de Mandovi, was het strategisch gelegen en was het de belangrijkste verdediging van de Portugezen tegen de Nederlanders en Marathas.