Cannaregio & Joods Erfgoed Ervaring met een Local -

Cannaregio De sestiere van Cannaregio, de tweede alleen voor Castello als uitbreiding en bevolking, ontleent zijn naam waarschijnlijk aan het feit dat het in de oudheid op een rietmoeras stond. Het is niet ongebruikelijk dat de meest voorzichtige en respectvolle toerist getuige is van de weinige Venetiaanse tradities die de moderniteit en de aanval van toeristen hebben overleefd. In Cannaregio kun je zelfs nog steeds veel bacari ontmoeten, de typische lokale bevolking die door de bewoners wordt bezocht, of de kinderen en kinderen helpen bij het spelen van typische spellen, of zelfs iemand zien die de Voga Veneta beoefent. Er zijn hier veel roeiverenigingen, waarvan er vele zijn gevestigd in een faciliteit in de buurt van Campo Sant'Alvise, met apparatuur om boten in de lagune te slepen, en kunnen beoefenaars oefenen buiten de kanalen, waar de wateren rustiger zijn. en minder opdringerig motorbootverkeer.

Geleidelijk aan, ondanks de afwisselende momenten van “toestemming” en “verbod”, groeide het aantal en het belang van de Joden in Venetië aanzienlijk, zozeer zelfs dat de Republiek op 29 maart 1516 het nodig vond een decreet uit te vaardigen om hun aanwezigheid te organiseren. verplichtte de Joden om in een deel van de stad te wonen waar de gieterijen, in het Venetiaans bekend als "geti", in de oudheid waren gevestigd, een teken van identificatie te dragen en de pandjeshuizen van de stad te beheren tegen de tarieven die werden vastgesteld door de Serenissima. Er werden ook tal van andere bezwarende regelingen opgenomen, in ruil waarvoor de Gemeenschap de vrijheid kreeg om haar geloof en bescherming in geval van oorlog uit te oefenen.

Het huis van Tintoretto ligt in Venetië in de wijk Cannaregio. Het huis van Tintoretto ligt aan de Fondamenta dei Mori, niet ver van de Campo dei Mori. Jacopo Robusti, bekend als Tintoretto, aangezien zijn vader stoffenververaar was, woonde tijdens zijn leven in dit huis (Venetië, 1519-1594), afgezien van de periode waarin hij naar het hof van de Gonzaga's van Mantua ging, tussen 1590 en 1593. Het huis van Tintoretto werd in de vijftiende eeuw in gotische stijl gebouwd. Het gebouw is hoog en smal en heeft een prachtig drielichts raam op de eerste nobele verdieping. Er zijn nog twee andere elementen die de gevel van Tintoretto's huis onderscheiden: een plaquette die het nageslacht herinnert aan het huis van de grote Venetiaanse schilder, en een klein marmeren beeld, dat Hercules voorstelt met een knots, volgens welke traditie door Tintoretto zelf op het gebouw is geplaatst . Een paar meter links van de toegangsdeur van het huis van Tintoretto staat een standbeeld van een Arabier. Het completeert de serie van vier figuren die begint in Campo dei Mori. Er zijn veel kerken in Venetië en andere gebouwen in de stad waar schilderijen van Tintoretto te zien zijn. Andere meesterwerken van de beroemde Venetiaanse schilder zijn aanwezig in de Scuola Grande di San Rocco (waar hij 25 jaar schilderde, tussen 1563 en 1588) en in de Gallerie dell'Accademia. Zonder zijn enorme werk "Il Paradiso" te vergeten (door sommigen beschouwd als het grootste doek ter wereld, met zijn 170 vierkante meter oppervlakte), dat nog steeds de ingangsmuur van de Sala del Maggior Consiglio in Palazzo Ducale siert. Tintoretto beschilderde ook enkele gevels van Venetiaanse paleizen, maar elk spoor van die schilderijen is nu vrijwel verdwenen. Tintoretto werd niet ver van zijn geboorteplaats begraven. De overblijfselen worden in feite bewaard in de kerk van de Madonna dell'Orto