Byzantium Spirit of Istanbul

Deze hoornvormige riviermonding verdeelt het Europese Istanbul. Een van de beste natuurlijke havens ter wereld, de Byzantijnse en Ottomaanse marine en de belangen van de commerciële scheepvaart waren hier geconcentreerd. Tegenwoordig liggen langs de oevers prachtige parken en promenades waar de ondergaande zon het water een gouden kleur kleurt. Bij Fener en Balat, wijken halverwege de Gouden Hoorn, dateren hele straten met oude houten huizen, kerken en synagogen uit de Byzantijnse en Ottomaanse tijd. Het orthodoxe patriarchaat behalve hier bij Fener. Eyup, iets verderop, weerspiegelt de Ottomaanse architectuurstijl. Begraafplaatsen bezaaid met donkere cipressen bedekken de hellingen. Veel pelgrims komen naar het graf van Eyup in de hoop dat hun gebeden zullen worden verhoord. Het Pierre Loti Cafe, bovenop de heuvel met uitzicht op het heiligdom, is een prachtige plek om van de rust van het uitzicht te genieten. Istanbul is een internationaal kunst- en cultureel centrum.

De zetel van de wereldorthodoxie en de thuisbasis van de 270ste opvolger van de apostel Andreas is een verrassend bescheiden gebouwencomplex in de Gouden Hoorn-wijk Fener. De 17e-eeuwse kerk van St. George's prachtige bladgoudaltaar draagt belangrijke iconen en relikwieën van grote heiligen rusten in de narthex van de kathedraal. Sinds de val van de Ottomanen is de Griekse bevolking van Istanbul grotendeels geëmigreerd, dus vandaag is de kerk meer een symbolisch centrum voor het oecumenisch patriarchaat dan iets anders. Maar de spirituele leider van de 300 miljoen orthodoxen ter wereld, Bartholomeus I, blijft hier diensten houden, en orthodoxe christenen uit Griekenland en uit heel Oost-Europa stromen als pelgrims door de kerk. Rust even uit in de aangename tuin vol vriendelijke katten.

In 450 begon keizerin Aelia Pulcheria met de bouw van een kerk in de buurt van een fontein van heilig water buiten de muren van Theodosius II aan de voet van de zesde heuvel van Constantinopel. Na haar dood, in 453, werd het heiligdom voltooid door haar echtgenoot, keizer Marcian. Keizer Leo I richtte naast de kerk nog twee andere gebouwen op: een parekklesion, genaamd Ayía Sorós, omdat het de heilige mantel en het kleed van de Maagd ontving die in 473 uit Palestina waren meegebracht, en het gebouw ´Ayion Loúsma ('heilig bad'), dat omsloot de fontein. Het belang dat door het hele complex werd aangenomen, moedigde de keizers aan om in de omgeving te overnachten en daar de kern te bouwen van wat in latere eeuwen het keizerlijke paleis van Blachernae zou worden. Tijdens het eerste kwart van de 6e eeuw hebben de keizers Justin I en Justinian I de kerk gerestaureerd en vergroot. De naam Blachernae kan afkomstig zijn van de oude naam van Roemenen (Vlach, Blac, etc.) en van een kleine kolonie Vlachen.

Het paleis van de Porphyrogenitus, in het Turks bekend als de Tekfur Sarayı ("Paleis van de Soeverein"), is een laat 13e-eeuws Byzantijns paleis in het noordwestelijke deel van de oude stad Constantinopel (Istanbul). Een bijgebouw van het grotere paleiscomplex van Blachernae, het is het best bewaarde van de drie Byzantijnse paleizen die in de stad bewaard zijn gebleven (samen met de ruïnes van het Boukoleonpaleis; en de ruïnes van het Grote Paleis van Constantinopel met zijn overgebleven onderbouwen, gevonden mozaïeken en staande Magnaura-sectie), en een van de weinige relatief intacte voorbeelden van laat-Byzantijnse seculiere architectuur in de wereld. Het paleis werd gebouwd aan het einde van de 13e of vroege 14e eeuw als onderdeel van het paleiscomplex Blachernae, waar de Theodosiaanse muren samenkomen met de latere muren van de buitenwijk Blachernae. Het paleis lijkt op het eerste gezicht vernoemd te zijn naar de 10e-eeuwse keizer Constantijn VII Porphyrogenitus.

(Goed nieuws! Na vele jaren van restauratie is Chora terug!) Na de verovering van Istanbul werd de kerk in de 16e eeuw een moskee en na een reeks restauraties werd het in 1958 een museum. Het Chora Museum, een voormalige orthodoxe kerk, heeft een van de mooiste interieurs van Istanbul. De Chorakerk wordt beschouwd als een van de mooiste overgebleven voorbeelden van Byzantijnse architectuur en doet dienst als museum aan de Europese kant van Istanbul in de wijk Edirnekapi in Fatih. Tegenwoordig trekt dit prachtige museum, in de prachtige buurt van Wood Hotels en cafés, duizenden gelovigen.

De Basiliek van St. Sophia, nu het Ayasofya Museum genoemd, is zonder twijfel een van de mooiste gebouwen aller tijden. Gebouwd door Constantijn de Grote en gereconstrueerd door Justinianus in de 6e eeuw, steekt de immense koepel 55 meter boven de grond uit en heeft een diameter van 31 meter. Je moet hier blijven hangen om de majestueuze sereniteit van het gebouw in je op te nemen en de fijne Byzantijnse mozaïeken te bewonderen. (Elke dag geopend behalve maandag).

Een van de belangrijkste voorbeelden in de militaire architectuur zijn de 6650 meter hoge stadsmuren van Theodosius II, met zijn tweede verdedigingslinie in 447. Stadsmuren zijn een van de grootste projecten uit de oudheid en bevinden zich aan de westelijke grens van de historische Schiereiland, van de Gouden Hoorn tot de Zee van Marmara in noord-zuid richting. De wanden zijn van hoge kwaliteit met hun schaal, aard, constructietechnieken en materialen. De bouw ervan werd in het begin van de 5e eeuw gelanceerd onder het bewind van keizer Theodosius II. De Byzantijnse stadsmuren omringden de Akropolis van Byzantium met 22 kilometer vestingwerk, waaronder 96 torens en 9 hoofdpoorten.