Athene minicruise: "Oost-Attica verborgen juweeltjes"

Op een steenworp afstand van het centrum van Athene ligt de pittoreske haven van Porto Rafti in Markopoulos en wordt officieel "Mesogaia Port" genoemd. Maar het dankt zijn naam als Porto Rafti (= Kleermakershaven) aan het gigantische oude standbeeld dat de ingang van de baai domineert, op het grootste eiland. Hoewel de kolos zijn kenmerken heeft verloren, deed hij de dorpelingen denken aan een zittende kleermaker. De haven van Mesogaia was de poort van Attica naar de noordoostelijke Egeïsche Zee en de Pontus. Het werd bewoond tijdens de Proto-Helleense periode (3000 voor Christus), terwijl er in de klassieke tijd twee gemeenten in het gebied waren. Vanaf de 12e eeuw, met de ineenstorting van Byzantium en de voortdurende invallen van piraten, vluchtten de inwoners landinwaarts. Tijdens de jaren van Turkse overheersing was de haven van Porto Rafti een van de veiligste in het oosten van Attica. Tot het midden van de 20e eeuw had de haven een commercieel karakter.

Volgens de legende is het beeld een versteend meisje, dat gemarmerd was toen ze rende om aan haar achtervolger te ontsnappen. Aan de andere kant beweren archeologen dat het een godin vertegenwoordigt. De traditie had echter de overhand, aangezien mensen het zich voorstelden als een zittende kleermaker die zijn gestolen gouden schaar vasthield. De extra grote hoogte, samen met de basis, is meer dan 4 meter, wat hem kwalificeert als een "Colossus". Het werd gebeeldhouwd in de 2e eeuw na Christus. van wit Pentelic-marmer, terwijl de vorm ervan duidelijk is veranderd door lucht- en zeenevel, aangezien de randen en kop zijn gebroken. Zijn gehavende toestand maakt de identificatie van wie hij vertegenwoordigt nog moeilijker. De "zittende kleermaker" gaf zijn naam aan de haven die het over het hoofd ziet, aangezien inkomende schepen, tegenover hem, wisten dat ze nu het comfort van "The Tailor's Port" (Porto Rafti) hadden bereikt {Rafti = kleermaker}

Als we rond Hamolia varen, zal men een wilde uitsparing in de kustlijn opmerken. De moeilijk bereikbare "Spider Cove" sluit zich rondom af in een rotsachtig maanlandschap dat doet denken aan een fjord. Aan het einde eindigt de lange nek in een verlaten zandstrand. De indrukwekkende formatie van de Fjord beschermt de wateren in de baai, waardoor de zee kalm blijft en geschikt is voor stille genoegens!

De "Aspronisia", zoals ze worden genoemd, zijn een kleine cluster van eilandjes in de buurt van Hamolia. Hun wateren worden beschermd tegen de harde wind, waardoor er in het midden een blauwgroen dor meer achterblijft als een exotische Blue Lagoon. De Griekse zeeën zitten vol met vergelijkbare onbewoonde eilanden. Hoewel droog en onvruchtbaar, zijn de kleine eilandjes van de Egeïsche Zee buitengewoon belangrijk voor het ecosysteem. Voor landdieren zijn ze niet aantrekkelijk omdat ze weinig ruimte, voedsel en water hebben. Maar voor de zeevogels die zich in de zee voeden, is een klein eiland niet alleen voldoende, maar ook een ideale beschutting tegen elke vorm van indringer. Voor zeevogels is de veiligheid van het geïsoleerde eiland een basisbehoefte. Maar zelfs landvogels geven de voorkeur aan de veiligheid van de Egeïsche eilandjes om te nestelen, ook al komen en gaan ze dagelijks naar de grote eilanden of het vasteland van Griekenland om zich te voeden. Afgezien van de avifauna zijn de eilandjes ook een toevluchtsoord voor de bedreigde mediterrane zeehond die ontoegankelijke stranden en grotten zoekt om te baren of te rusten.

In de vredige baai van Vravrona rijst het eilandje Agios Alexandros op uit de zee. Er zijn een kleine kerk en een windmolen van Cycladische architectuur op gebouwd, die Egeïsche tonen aan het prachtige landschap geven! De zeebodem rondom is rijk aan vis, schaal- en schelpdieren, octopussen en sponzen en er zijn regelmatig zeeschildpadden gezien die rondzwemmen. Een masker en wat tijd om te snorkelen is de moeite waard! Er wordt gezegd dat de St. Alexander's kapel op de top 's nachts door de lokale bevolking is gebouwd om de grootse plannen te voorkomen om het eiland te gebruiken en een hotel te bouwen of, volgens anderen, een casino. Vandaag, eind augustus, wordt de nagedachtenis ervan herdacht en wordt er een liturgie gehouden op het eiland, terwijl lokale boten zich inzetten om de gelovigen te vervoeren.

Vele jaren geleden, in het Myceense tijdperk, zegt de legende dat de kinderen van Agamemnon, Orestes en Iphigenia, een houten beeld van de godin Artemis stalen uit het land van de stieren en een tempel bouwden op een heilige plaats om het te huisvesten. Er wordt gezegd dat ze tot het einde van haar leven priesteres in de tempel bleef, waar ze werd begraven. In de ruïnes van de tempel vallen de witmarmeren zuilen zelfs vandaag nog op in de stille weide van Erasinos. Vravrona werd voor het eerst bewoond in het Neolithicum en was verenigd met Athene ten tijde van Theseus, en vormde een van de 20 gemeenten. Tegenwoordig herbergt de archeologische vindplaats een museum met exposities uit de wijdere omgeving van Mesogaia. Na verloop van tijd blijft Vravrona in harmonie met de natuur. De wetlands en het Natura 2000-gebied verspreidden zich rond de tempel. Het rijke ecosysteem is geschikt voor een wandeling op het platteland met cultuur, terwijl het wordt beschouwd als een ideale plek om vogels te spotten!

"Erotospilia" (=grot van de liefde) is een van de beroemdste en mooiste stranden van Attica. Het strand bestaat uit een kleine baai met bomen en rotsen die natuurlijke schaduw bieden. Op het punt waar de rots het zand ontmoet, wordt een kleine grot gevormd, die zijn naam dankt aan het feit dat verliefde stelletjes hun toevlucht zochten voor het publieke oog.