Assisi (St. Franciscus en St. Claire) en Cascia (St. Rita) privétour vanuit Rome

Erkend als UNESCO-werelderfgoed, werd de basiliek van St. Franciscus gebouwd onder leiding van broeder Elias, vicaris-generaal en architect van de orde, te beginnen in 1228, slechts twee jaar na de dood van de heilige, als een plaats ontworpen om zijn blijft. Paus Gregorius IX legde de eerste steen op 17 juli 1228, de dag na de heiligverklaring van St. Franciscus, op de plaats die voorheen werd gebruikt voor executies en begrafenissen van criminelen. Volgens de overlevering wees Franciscus zelf op zijn sterfbed deze plek aan zijn metgezellen aan als de plaats voor zijn begrafenis.

De basiliek van St. Clara van Assisi, gerealiseerd met de typische roze steen gewonnen uit de steengroeve van de Subasio-berg, bevat kostbare fresco's die dateren uit de periode van de XIIe tot de XIVe eeuw. In de kapel aan de rechterkant, langs het unieke schip van St. Clara van Assisi, eindigend in transept en veelhoekige apsis, kunt u het kruisbeeld bewonderen dat, volgens de traditie, St. Francesco zou hebben uitgenodigd in de kerk van St. Damiano in om "de kerk opnieuw in te richten".

De Basilica di Santa Maria degli Angeli, gebouwd op een grandioze schaal, is de zevende grootste christelijke kerk. Zijn pracht staat misschien haaks op de eenvoud die door Sint Franciscus zelf werd gepredikt, maar de zwermen pelgrims die de primitieve Porziuncola-kapel en de Cappella del Transito kwamen bezoeken, vroegen om een gebouw dat de gelovigen kon huisvesten. De Porziuncola-kapel werd door de benedictijnen aan Sint Franciscus geschonken en is belangrijk omdat het de oorspronkelijke kern was waaruit de Franciscaanse orde werd geboren. De Cappella del Transito is de plaats waar de heilige stierf op 4 oktober 1226.

De heilige, geboren in 1381 in de buurt van Roccaporena en gedoopt met de naam "Margherita", trouwde op wens van de vader en zag af, voor de eerste keer, om in een Augustijner klooster binnen te gaan volgens wat echt haar meest intieme ambities waren. Na 18 jaar van een moeizaam en gewelddadig huwelijk bracht haar voorbeeldige gedrag de echtgenoot ertoe zich te bekeren. In een periode van gemeenschappelijke gevechten werd de echtgenoot vermoord door de familie van de Casciani; "Margherita", om bloedige en nooit eindigende vendetta te vermijden, vergaf haar echte landgenoten en werd verwelkomd in het klooster van de Augustijner Zusters van Santa Maria Maddalena. In 1442, tijdens de nacht van Goede Vrijdag, ontving ze de stigmata van een doornstruik van de kroon van het kruisbeeld, dat zich volgens de traditie in haar voorhoofd had ingebed.

Eerbiedwaardige Carlo Acutis reciteerde van jongs af aan frequente rozenkransen en ontving zijn Eerste Communie op 7-jarige leeftijd. Hij kreeg al op jonge leeftijd leukemie en hoewel hij had gevraagd dat zijn ouders hem meenamen op bedevaart naar de plaatsen van alle bekende eucharistische wonderen in de wereld, voorkwam zijn falende gezondheid dat. Hij overleed op 12 oktober 2006 op 15-jarige leeftijd aan M3 fulminante leukemie. Hij werd begraven in Assisi overeenkomstig zijn wensen.