Anuradhapura Boeddhistische Iconentour vanuit Sigiriya

Sigiriya, een oud rotsfort in Sri Lanka, staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en staat bekend om zijn archeologische betekenis en verbluffende natuurlijke schoonheid. Sigiriya rijst dramatisch op uit de omringende jungle en biedt bezoekers een kijkje in de rijke geschiedenis en betoverende landschappen van het eiland.

Het is moeilijk te geloven – maar er is geen enkele twijfel – dat deze kleine boom met ledematen zo dun dat ze op ijzeren krukken moeten worden ondersteund, de oudste historisch geverifieerde boom ter wereld is (2.250 jaar). Het is sindsdien nooit meer zonder erfelijke begeleiders geweest en tot het einde toe zonder de zorg van de koningen van het land. Nog tijdens de regering van koning Keerti Sri Rajasingha werd er een muur rond de boom gebouwd. In 1966 werd het afgesloten met een gouden hekwerk. De grote oude Singalese boeddhistische monumenten van Anuradhapura zijn geclusterd rond deze Peepal-boom (ficus religiosa), genaamd Sri Maha Bodhi, een jong boompje van de Peepal-boom in Buddha Gaya, Noord-India, in wiens schuilplaats Gautama Boeddha de allerhoogste verlichting bereikte. Het jonge boompje werd in de 3e eeuw voor Christus naar Sri Lanka gebracht door de boeddhistische non Sanghamitta, de dochter van koning Asoka van India.

De enorme koepel van de Jetavanarama Dagoba steekt boven het hele oostelijke deel van Anuradhapura uit. Gebouwd in de 3e eeuw door Mahasena, had hij oorspronkelijk misschien een hoogte van 120 meter, maar vandaag de dag is hij ongeveer 70 meter hoog – vergelijkbaar met de Abhayagiri. Toen het werd gebouwd, was het vrijwel zeker het derde hoogste monument ter wereld; de eerste twee waren Egyptische piramides. De enorme, bolvormige vorm is ongepleisterd en bestaat naar verluidt uit meer dan 90 miljoen stenen.

Abhayagiri Dagaba, gelegen in Anuradhapura, Sri Lanka, is een belangrijke boeddhistische stoepa met een diepgaande historische en religieuze betekenis. Dit imposante bouwwerk, gebouwd tijdens het bewind van koning Valagamba in de 1e eeuw voor Christus, is een bewijs van oud Sri Lankaans vakmanschap en architectonisch talent. De dagaba rijst majestueus op tot een hoogte van meer dan 120 meter en is versierd met ingewikkelde gravures en sculpturen, die het rijke culturele erfgoed van de regio tentoonstellen. Abhayagiri Dagaba diende niet alleen als een plaats van aanbidding, maar ook als een centrum voor boeddhistische kennis en het kloosterleven. Het was een centraal punt voor pelgrimstochten en religieuze activiteiten, en trok toegewijden van heinde en verre. Tegenwoordig is het nog steeds een gerespecteerde plek die bezoekers trekt die op zoek zijn naar spirituele verlichting en een kijkje in het roemruchte verleden van Sri Lanka.

Ruwanweliseya, ook bekend als de Ruwanwelisaya Stupa, is een heilig boeddhistisch monument in Anuradhapura, Sri Lanka. Gebouwd tijdens het bewind van koning Dutugemunu in de 2e eeuw voor Christus, is het een van de hoogste stoepa's in de antieke wereld, met een hoogte van meer dan 100 meter. De stoepa wordt door boeddhisten over de hele wereld vereerd vanwege de huisvesting van relikwieën van Gautama Boeddha, waardoor het een belangrijk pelgrimsoord is. De architectonische grandeur weerspiegelt het rijke erfgoed en de religieuze toewijding van het oude Sri Lanka. De halfronde koepel van de stoepa, versierd met ingewikkelde gravures en omgeven door uitgebreide stenen balustrades, biedt een opvallend gezicht tegen de achtergrond van het landschap van Anuradhapura. Het omliggende complex omvat diverse andere monumenten en bouwwerken, die bijdragen aan de status van UNESCO-werelderfgoed. Ruwanweliseya blijft niet alleen een symbool van het boeddhistische geloof, maar ook een bewijs van de culturele en historische rijkdom van Sri Lanka.

Mirisawati Dagoba werd gebouwd door koning Dutugamunu (161-137 v.Chr.), ‘De Held van de Natie’, naar aanleiding van het waterfestival dat werd gehouden op de zevende dag van de overwinning van de Grote Oorlog die de natie redde van het Zuid-Indiase koninkrijk Chola. Mirisawati Dagoba was het eerste monument dat door de koning werd gebouwd na zijn wijding. De locatie van de grote stoepa is volgens het grote historische verhaal Mahavamsa van uitzonderlijke betekenis. Op de zevende dag van het waterfestival bij het regenwaterreservoir van Tissa plantte de koning zijn speer, de koninklijke standaard met daarin een relikwie van de Boeddha, op de kust en legde zijn kleren neer. Toen hij terugkeerde uit het bad bij het stuwmeer, kon de koning de speer niet van de oever trekken. Ondanks herhaalde pogingen kon de speer niet worden teruggehaald. Nadat ik het wonder als een voorteken had gelezen, werd op de locatie waar de speer met het relikwie van Boeddha was verankerd, de Mirisavati Dagoba en het klooster gebouwd.

Het Aukana Boeddhabeeld in Asisa Mudra of de “houding van zegening” is uit een rotsblok gesneden. Het beeld is in de rondte uitgehouwen en met de achterkant verbonden met het rotsblok. Het delicate en vakkundige snijwerk van het gewaad van de Boeddha vermenselijkt en onthult op kuise wijze de onderliggende vorm van zijn lichaam, terwijl de onbewogen uitdrukking van het gezicht een aura van spirituele suprematie uitstraalt. Er wordt gezegd dat de mate van uitlijning van het beeld zodanig is dat de regendruppel op de neus recht naar beneden zou vallen in een kleine uitsparing tussen de tenen. Het Aukana Boeddhabeeld is een meesterwerk van een kolossaal Boeddhabeeld van een onbekende beeldhouwer: de serene uitdrukking van het beeld, het sierlijk uitgesneden gewaad met nette plooien zorgen voor een delicatesse die nauwelijks in een rots kan worden gegoten. De onbewogen uitdrukking van het gezicht weerspiegelt de hoogste spiritualiteit.