Angkor Wat eendaagse privétour voor alle hoogtepunten Angkor Tour

De zuidelijke poort van Angkor Thom is het populairst bij bezoekers, omdat deze volledig is gerestaureerd en veel van de hoofden op hun plaats blijven. De poort ligt aan de hoofdweg naar Angkor Thom vanuit Angkor Wat.

De Bayon tempel werd bijna 100 jaar na Angkor Wat gebouwd. De basisstructuur en vroegste deel van de tempel aten niet bekend. Aangezien het in het centrum van een koninklijke stad lag, lijkt het mogelijk dat de Bayon oorspronkelijk een tempelberg zou zijn geweest die overeenstemde met de symboliek van een microkosmos van de berg Meru. Het middendeel van de tempel werd uitgebreid tijdens de tweede fase van de bouw. De Bayon van vandaag behoren tot de derde en laatste fase van de kunststijl. Het Lachende Gezicht bij Bayon, de architectonische schaal en samenstelling van de Bayon stralen grootsheid uit in alle aspecten. De elementen staan tegenover elkaar om evenwicht en harmonie te creëren en er zijn meer dan 200 grote gezichten uitgehouwen op de 54 toren geven deze tempel zijn majestueuze karakter.

Angkor Thom is onmiskenbaar een uitdrukking van het hoogste genie. Het is, in drie dimensies en op een schaal die een hele natie waardig is, de materialisatie van de boeddhistische kosmologie, die ideeën vertegenwoordigt die alleen grote schilders zouden durven uitbeelden.

Baphoun is de tempel staat op een rechthoekige zandstenen basis met vijf niveaus die ongeveer even groot zijn, in plaats van de meer gebruikelijke vorm van opeenvolgende kleinere niveaus. Het eerste, tweede en derde niveau zijn omgeven door zandstenen galerijen. Baphuon is het eerste bouwwerk waarin stenen galerijen met een centrale toren verschijnen. Twee bibliotheken in de vorm van een kruis met vier portieken staan op de binnenplaats. Ze waren oorspronkelijk verbonden door een verhoogde loopbrug ondersteund door kolommen.

Phimeanakas tempel is gelegen nabij het centrum van het gebied omsloten door de muren van het Koninklijk Paleis. Het moet oorspronkelijk bekroond zijn met een gouden pinakel, zoals Zhou Daguan het beschreef als de Toren van Goud. De tempel is gebouwd van grof gehouwen zandstenen blokken en heeft weinig decoratie.

De olifanten worden bereden door dienaren en prinsen, en treden zo stil alsof ze op een excursieve promenade zijn. De treden van gelijke lengte hebben geen respect voor enig obstakel. Het bos waarin ze reizen is ondoordringbaar voor alle behalve kleine wezens, in staat om hun kleintje te wurmen tussen de kloven van het kreupelhout en de grootste dieren, die kloven verpletteren voor hun passage in de maagdelijke vegetatie.

Het terras van de Leprakoning draagt het thema van grandeur dat het gebouw kenmerkt tijdens Jayavarman VII's regering. Het wordt geconfronteerd met dramatische bas-reliëfs, zowel aan de binnen- als buitenkant. Tijdens het kappen vond de EFEO een tweede muur met bas-reliëf die qua samenstelling vergelijkbaar is met die van de buitenmuur en sommige archeologen geloven dat deze tweede muur bewijs is van een late ritus, twee meter breed van lateriet tegenover zandsteen. Het stortte in en een tweede muur van de materialen, twee meter breed, werd recht voor het gebouwd zonder dat iets van het puin werd opgeruimd. Onlangs heeft de EFEO een valse gang gecreëerd waardoor de bezoeker het reliëf op de eerste muur kan inspecteren.

Ta Nei is een laat-12e-eeuwse stenen tempel in Angkor, Cambodja. Gebouwd tijdens de regering van koning Jayavarman VII, is het in de buurt van de noordwestelijke hoek van de East Baray, een groot heilig reservoir. Het was gewijd aan de Boeddha.

Ta Prohm is de onbetwiste hoofdstad van het koninkrijk van de Bomen. Het is door archeologen onaangetast gelaten, behalve het vrijmaken van een pad voor bezoekers en structurele versterking om verdere achteruitgang te voorkomen. Vanwege de natuurlijke staat is het mogelijk om bij deze tempel het wonder van de vroege ontdekkingsreizigers te ervaren toen ze in het midden van de negentiende eeuw op deze monumenten stuitten. Gehuld in dichte jungle is de tempel van Ta Prohm etherisch van aspect en roept een romantische aura op. Vijgen-, banyan- en kapokbomen spreiden hun gigantische wortels uit over stenen en tasten muren en terrassen uit elkaar, terwijl hun takken en bladeren in elkaar verstrengelen om een dak boven de structuren te vormen. Boomstammen kronkelen tussen stenen pilaren. De vreemde, spookachtige charme van de plek verstrengelt zich over je terwijl je gaat, net zo onvermijdelijk als de wortels zich om de muren en torens hebben gewikkeld.

Angkor Wat, het grootste monument van de Angkor groep en het best bewaarde, is een architectonisch meesterwerk. De perfectie in compositie, balans, verhoudingen, reliëfs en beeldhouwwerken maken het tot een van de mooiste monumenten ter wereld. Algemeen wordt aangenomen dat Angkor Wat een begrafenistempel was voor koning Suryavarman II en naar het westen gericht was om zich te conformeren aan de symboliek tussen de ondergaande zon en de dood. De bas-reliëfs, ontworpen voor het bekijken van links naar rechts in de volgorde van het hindoeïstische grafritueel, ondersteunen deze functie.

Phnom Bakheng is de hoogste tempel in het Angkor Archeologisch Park en biedt het beste panoramische uitzicht over het hele gebied. Phnom Bakheng is een tempelberg ter ere van de hindoegod Shiva en een van de oudste tempels in het Archeologisch Park Angkor.