Acht Argentijnse bestemmingen op één plek: waarom u vliegt in plaats van rijdt, aan welke kant van Iguazú u de dag doorbrengt, en in welke maanden Patagonië werkelijk open is.
In de volgorde van Viators eigen catalogus — meest geboekt eerst, niet alfabetisch.
Gegroepeerd per regio volgens Viators eigen kaart van het land. Het eerste blok zijn de plaatsen die daar rechtstreeks onder het land zelf vallen.
De dingen die een beslissing veranderen — geen naverteling van de reisgids.
Buenos Aires naar Ushuaia is drieënhalf uur vliegen, naar El Calafate ongeveer drie, naar Iguazú twee. De langeafstandsbussen zijn uitstekend en doen er voor dezelfde routes twintig uur of meer over. Binnenlandse vluchten zijn de enige realistische manier om regio’s te combineren.
De Argentijnse kant is loopbruggen tussen de watervallen en kost het grootste deel van een dag, inclusief de Duivelskeel. De Braziliaanse kant is het panorama en kost een paar uur. Allebei doen betekent een internationale grens over, dus kijk de visumregels na voordat u het plant.
Oktober tot april. Daarbuiten sluiten veel aanbieders in El Calafate en Ushuaia, stort het daglicht in en is het trekken bij El Chaltén niet bereikbaar. De gletsjer zelf kunt u het hele jaar bezoeken; vrijwel alles eromheen niet.
Argentinië leeft al jaren met hoge inflatie, dus tours worden vaak in Amerikaanse dollars geprijsd en lokale prijzen kunnen binnen één seizoen verschuiven. Kijk na in welke munt u werkelijk wordt belast en welke koers uw kaart hanteert.
Restaurants lopen vanaf een uur of negen ’s avonds vol en tangoshows beginnen nog later. Een tafel reserveren voor zeven uur betekent een lege zaal. Verzet de hele dag in plaats van ertegenin te gaan — de lunch is ook laat.
Januari en februari zijn hoogzomer, en het is ook wanneer de Argentijnen zelf vakantie nemen — de kust en Patagonië lopen vol met binnenlandse reizigers. Buenos Aires loopt juist leeg.
Wat open is, hoe druk het wordt en wanneer je vooraf moet boeken.